“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ กรมลี้ลับจะช่วยสร้างกระแสให้นายเอง!”
แววตาของจางชิงเต้ามีประกายสนใจ เขาเอ่ยขึ้นว่า
“ถ้านายจัดการคนภูตวิญญาณระดับสี่อักขระของพวกนั้นได้ ฉันก็จะมั่นใจยิ่งขึ้นว่าจะคว้าทรัพยากรทั้งหมดจากขุมอำนาจต่าง ๆ มาได้!”
ไป๋เยวียนได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพลางกล่าวว่า
“ถ้าผมทำได้จริง มีรางวัลอะไรให้หรือเปล่า? อย่างเช่นทรัพย์สินของสหพันธ์ระเบียบใหม่ ให้ผมเพิ่มอีกห้าเปอร์เซ็นต์ได้ไหม?”
เขาจำได้ว่า ขอเพียงตนคว้าสามอันดับแรกในการแข่งขันแลกเปลี่ยนเรื่องลี้ลับ เมื่อจางชิงเต้าจัดการสหพันธ์ระเบียบใหม่ได้ เขาก็จะได้รับส่วนแบ่งของที่ริบมาได้ห้าเปอร์เซ็นต์
จากที่เขาคาดการณ์ไว้ คงเป็นผลประโยชน์มูลค่าคริสตัลผีหลักล้าน
ถึงอย่างไร ตอนนี้สหพันธ์ระเบียบใหม่ก็เกิดจากการรวมตัวกันของขุมอำนาจชั้นยอดทั้งห้า…
“เรื่องนี้…”
จางชิงเต้าขมวดคิ้วก่อนกล่าวว่า
“คงไม่ได้หรอก ถึงตอนนั้นกรมลี้ลับแห่งแคว้นต้าเซี่ยต้องใช้ทรัพยากรมากเกินไป”
แม้ทรัพยากรลี้ลับของสหพันธ์ระเบียบใหม่จะมีอย่างน้อยสิบล้าน แต่เขาต้องนำไปพัฒนาประเทศต้าเซี่ยทั้งแคว้น ทรัพยากรเหล่านั้นแม้แต่ตัวเขาเองยังไม่กล้าใช้สุรุ่ยสุร่าย จึงไม่มีทางมอบให้ไป๋เยวียนเพิ่มได้อีก
จางชิงเต้าครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า
“เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้านายสังหารคนภูตวิญญาณระดับสี่อักขระได้ตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป ถึงตอนนั้นนายเลือกของจากของที่ริบมาได้ก่อนหนึ่งชิ้นได้ และไม่นับรวมในส่วนแบ่งห้าเปอร์เซ็นต์ของนาย ถือว่าให้เปล่า”