เรือนบรรพชนตระกูลลู่
ชายชราร่างผอมแห้งคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างโลงศพที่ถูกเปิดออกแล้ว
เขาคือผู้อาวุโสตระกูลลู่ที่ถูกไป๋เยวียนบีบคั้นจนต้องตื่นขึ้นมาก่อนกำหนด
ลู่ฉือ!
ขณะนี้เขาแนบชิดกับโลงศพของตน ภายในมีพลังลี้ลับสายเล็ก ๆ ที่มองไม่เห็นไหลออกมา หลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา
การตื่นขึ้นก่อนกำหนดทำให้พลังของเขาลดลงอย่างถาวร วิธีนี้จึงพอช่วยกอบกู้พลังที่สูญเสียไปได้บ้าง
เวลานี้
ลู่ฉือดูดซับพลังลี้ลับจากในโลงไปพลาง ครุ่นคิดไปพลาง
แล้วจู่ ๆ
ดวงตาของเขาก็หรี่ลง ก่อนจะพึมพำว่า
“ใกล้ถึงเวลาแล้วสินะ...”
“นายจะไปจริงหรือ?”
เสียงหนึ่งดังมาจากโลงศพตรงกลาง
“ไปดูก็รู้แล้ว...”
สีหน้าของลู่ฉือขยับเล็กน้อย เขากล่าวช้า ๆ ว่า
“อย่างไรก็เป็นถึงราชันผี หากได้ขุมซ่อนผีของมันมา ก็จะช่วยยกระดับตระกูลลู่ของเราได้ไม่น้อย”
“แต่ตระกูลเจียงตื่นขึ้นมาถึงสองผู้อาวุโสตระกูล ทั้งพลังยังคงอยู่ในจุดสูงสุดเช่นเมื่อครั้งอดีต...”
เสียงแหลมเล็กดังมาจากโลงศพอีกใบ
“หากฉันต้องเผชิญหน้ากับพวกเขาตามลำพัง ฉันแพ้แน่นอน...”
ลู่ฉือรู้จักประเมินกำลังตนเองดีนัก ทว่าน้ำเสียงพลันเปลี่ยนไป
“แต่มีฟางอี้จากภูเขาหมิงเป็นผู้ช่วย อย่างน้อยก็คงไม่แพ้ยับเยินนัก...”
“คนจากภูเขาหมิงเชื่อถือไม่ได้...”
คนในโลงศพตรงกลางเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ฉันรู้อยู่แล้ว”
ลู่ฉือยิ้มน้อย ๆ ก่อนกล่าวว่า
“แต่ตอนนี้พวกเรามีผลประโยชน์ร่วมกัน นั่นคือห้ามปล่อยให้ตระกูลเจียงได้ประโยชน์ฝ่ายเดียว แน่นอนว่าพวกเราย่อมอยู่ฝ่ายเดียวกัน”