ในขณะนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างตกอยู่ในความเงียบ การต่อสู้ครั้งนี้ดูเหมือนจะปิดฉากลงแล้ว
ชายคนหนึ่งสวมจีวรสีแดง นั่งหลับตาพักผ่อน ก่อนจะลืมตาขึ้นช้า ๆ แล้วกล่าวว่า
“เอาละ การประชุมจงโจวครั้งนี้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการได้!”
“ท่านนี้คืออู้หลิง พระผู้พิทักษ์แคว้นแห่งแคว้นต้าอัน ฝีมือไม่ด้อยไปกว่าฉันเลย”
ประมุขแคว้นต้าเฉียนส่งกระแสเสียงถึงไป๋เยวียนและคนอื่น ๆ เพื่อแนะนำฝีมือกับที่มาของยอดฝีมือแต่ละคน
ไป๋เยวียนและพวกพยักหน้ารับ จดจำข้อมูลเอาไว้
พระอู้หลิงกล่าวต่อว่า
“กำหนดการประชุมก็เหมือนทุกครั้ง ทุกท่านสามารถเล่าเหตุการณ์ลี้ลับใหญ่ ๆ ที่ทราบมาได้ แล้วเราค่อยพิจารณาว่าเหตุการณ์ใดควรจัดการก่อน”
“ผมขอเริ่มก่อน ภายในแคว้นหลิงหยวนซึ่งอยู่ใต้อาณัติแคว้นต้าอันของผม เกิดเหตุการณ์ลี้ลับระดับหกอักขระขึ้น เหตุการณ์นั้นมีชื่อว่า ‘ระเบียงโคมผี’...”
ไม่นานนัก
ยอดฝีมือจากแต่ละฝ่ายก็เริ่มเล่าเหตุการณ์ลี้ลับที่ตนรู้มาเรียงกันไป
นี่คือขั้นตอนที่ต้องเกิดขึ้นทุกครั้งในการประชุม...
ไป๋เยวียนและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ด้านหลังผู้อาวุโสของตน คอยฟังเรื่องราวทั้งหมดอย่างเงียบ ๆ นอกจากเหตุการณ์ระดับหกอักขระแล้ว ยังมีเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวอีกหลายแห่งที่น่าสงสัยว่าอาจเป็นขั้นเจ็ดอักขระ ทำให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง...
เพราะเหตุการณ์ลี้ลับระดับนี้ คนขั้นสี่อักขระตัวเล็ก ๆ อย่างเขาย่อมไม่มีช่องทางให้รับรู้
“ถ้ากินผีพวกนี้ได้หมดก็คงดี...”
ไป๋เยวียนอดจินตนาการในใจไม่ได้