“???”
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างชะงักไปพร้อมกัน
วัตถุผีร่วมกำเนิดของประมุขวังเทียนหลิงคือผีหนังคน แต่ทุกคนต่างไม่กล้าเอ่ยถึงเรื่องนี้ เพราะนับเป็นหนึ่งในข้อห้ามของประมุขวังเทียนหลิง
แต่ตอนนี้กลับมีคนกล้าท้าทายตรง ๆ อย่างนั้นหรือ?
เมื่อเห็นว่าคนพูดคือประมุขแคว้นต้าเฉียน ทุกคนก็เข้าใจขึ้นมาทันที
ถ้าเป็นเธอ เรื่องทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้ว...
เหตุผลหลักที่ประมุขแคว้นต้าเฉียนเดือดดาลขนาดนี้ ก็เพราะอีกฝ่ายมีใบหน้าปลอม แต่กลับยิ้มให้จางชิงเต้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรื่องนี้ทำให้เธอทนไม่ไหวอยู่บ้าง...
อย่างไรเสียเธอก็เป็นคนภูตวิญญาณยุคใหม่ ไม่ใช่ปีศาจเฒ่าจากยุคก่อน มีไฟก็ต้องระบาย ใครทำให้เธอไม่สบอารมณ์ เธอก็จัดการคนนั้น ไม่คิดซับซ้อนให้มากความ...
ที่เธอเปิดเผยตัวตนผีหนังคนของประมุขวังเทียนหลิง ก็เพื่อเตือนจางชิงเต้าไม่ให้หลงเสน่ห์ความงามของอีกฝ่าย...
แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ
จางชิงเต้าไม่ได้สนใจหน้าตาของอีกฝ่ายเลยสักนิด เขาเอาแต่คิดว่าจะจัดการอีกฝ่ายอย่างไร...
“ประมุขแคว้นต้าเฉียน คำพูดของท่านเกินไปแล้ว...”
สีหน้าของประมุขวังเทียนหลิงเย็นเยียบลง แต่ด้วยเกรงกลัวกำลังของแคว้นต้าเฉียน เธอจึงไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาตรง ๆ
ตอนนี้ประมุขแคว้นต้าเฉียนมีสีหน้าไม่สบอารมณ์ ก่อนจะพูดต่อว่า
“ฉันเกินไป หรือแกกันแน่ที่เกินไป? วังเทียนหลิงของแกยังไม่ได้เป็นมหาอำนาจลี้ลับ แต่กลับคิดจะตั้งกฎให้พันธมิตรแล้วหรือ? รออีกไม่กี่ปี พันธมิตรทั้งหมดคงตกเป็นของวังเทียนหลิงแกไม่ใช่หรือ? ถ้าอย่างนั้นให้ห้ามหาอำนาจยอมสวามิภักดิ์ต่อวังเทียนหลิงของแกไปเลยสิ”