“อาจารย์ ท่านก็รู้จักผม ผมรู้จักประมาณตนดีนะ”
ไป๋เยวียนตบอกพลางยืนยันกับหวางหลี
“...”
หวางหลีเห็นดังนั้น ใจก็ยิ่งกระสับกระส่าย...
เขามีตำแหน่งทางการ อย่าโดนเจ้านี่ลากลงน้ำไปด้วยเลย...
เดิมทีหวางหลีอยากพูดอะไรอีก แต่ไป๋เยวียนกลับหันหลังเดินกลับเข้าห้องเรียนไปแล้ว
“หวังว่า... คงไม่มีปัญหาใหญ่อะไร...”
เขาส่ายหน้า มุ่งตรงไปยังห้องเรียนภูตวิญญาณ 3 เพื่อประกาศภารกิจเดียวกัน
“พี่ไป๋ พวกเราได้งัดฝีมือเต็มที่แล้ว!”
ตอนนี้ โจวหานที่นั่งอยู่มีสีหน้าตื่นเต้น
เขากลืนคริสตัลผีไปสองก้อน พลังก็แข็งแกร่งขึ้นอีกขั้นแล้ว
“ดูรายชื่อก่อน”
ไป๋เยวียนพยักหน้า แล้วเริ่มอ่านรายชื่อผู้ต้องสงสัยอย่างละเอียด
ส่วนใหญ่ในนั้นมีแค่รูปถ่าย พร้อมคำอธิบายสั้นๆ และพื้นที่คาดว่าพวกเขาจะเคลื่อนไหว สถานที่แน่ชัดยังต้องค้นหาด้วยตัวเอง
“ดูเหมือนการระบุตำแหน่งจะเป็นปัญหาใหญ่...”
ไป๋เยวียนลูบคาง ครุ่นคิด
“ต้องหาคนมาช่วยบ้างแล้ว”
เมื่อหวางหลีให้เขาออกแรงเต็มที่ ก็ต้องจัดฉากใหญ่หน่อยแล้ว
“หาคนช่วย?”
โจวหานอึ้งไปครู่หนึ่ง “พี่ไป๋ ตอนนี้คนภูตวิญญาณหนึ่งอักขระในชั้นปี ไม่มีใครเป็นสายสนับสนุนเลยนะครับ คงช่วยอะไรพวกเราไม่ได้หรอก”
ส่วนคนอื่นๆ แม้แต่วิชาคำสาปก็ยังไม่มี โดยธรรมชาติก็ช่วยไม่ได้เช่นกัน
“ใครบอกว่าจะหาในโรงเรียน?”