เวลานี้ หวางชิงยิ้มมั่นใจ พูดว่า
“ว่ามาเลย คนแรกที่นายตามหา!”
“จางเฟิงเสียน อายุ 28 ปี ชาวเมืองผิงอัน…”
เมื่อไป๋เยวียนเอ่ยปาก เหรียญทองในอากาศก็เปล่งแสงวิบวับ กลิ่นอายลี้ลับแผ่กระจาย ราวกับกำลังหยั่งรู้บางสิ่ง
ไม่นาน หวางชิงใจสั่นเล็กน้อย แขนเสื้อสะบัด คริสตัลผีสองก้อนลอยออกมา เขาพึมพำ
“เหรียญผีสื่อวิญญาณ มีเงินต้องตอบสนอง!”
“หืม?”
ไป๋เยวียนชะงัก ถามอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมมีเงินต้องคุมกำเนิด?”
“??”
หวางชิงเกือบล้มคะมำลงกับพื้น
เขาถลึงตาใส่
“ฉันพูดว่า ต้องตอบสนอง! อยู่ใกล้กันขนาดนี้ยังฟังเพี้ยนได้ แถมเพี้ยนสุด ๆ…”
“อ่า…”
ไป๋เยวียนเกาหัว “นายทำต่อ ทำต่อ…”
ไม่นาน แสงบนเหรียญทองมืดลง หวางชิงก็ได้รับข้อมูล
“เขาอยู่แถวนี้…”
สีหน้าหวางชิงจริงจัง “ถนนอันเหอ ห้างห่าวลี่ข้าง ๆ… ห้องน้ำสาธารณะ”
“???”
“ใช่แล้ว ห้องน้ำชาย ห้องที่ห้า!”
“???”
ไป๋เยวียนและโจวหานอ้าปากค้าง ตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
แกแม่มคำนวณละเอียดขนาดนี้ได้ไงวะ!
“เขาคงจะไม่ออกจากถนนนั่นในเร็ว ๆ นี้ ถ้าพวกนายจะตามหาตอนนี้ไปได้เลย”
หวางชิงยักไหล่ พูดเรียบ ๆ
สำหรับเขาแล้ว การหาคนภูตวิญญาณระดับล่างไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ยิ่งระบุขอบเขตแค่เมืองผิงอัน ความยากก็ยิ่งลดลงไปอีก