ในชั่วขณะนั้น โจวหานซึ่งเป็นคนภูตวิญญาณก็รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ...
ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นที่มึนงง แม้แต่ผีคนขับก็มึนงงเช่นกัน
ดันไปเจอคนสายเดียวกันเข้า?
แต่มันก็เกิดความสงสัยขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
กลิ่นอายของไป๋เยวียนไม่เหมือนผีบริสุทธิ์ ดูคล้ายกับ...
ควบคุมผีได้!
แต่ไป๋เยวียนกลับไม่สนใจอารมณ์ของทั้งคู่ เขามองตรงไปยังคนขับแล้วพูดอย่างไม่พอใจ:
“ยังกล้าตวาดผู้โดยสารอีก? บริการแย่แบบนี้ วันนี้ต้องโดนร้องเรียน!”
“ไม่ได้การแล้ว ร้องเรียนก็ไม่มีประโยชน์แล้ว ประหารตรงนี้เลยแล้วกัน!”
“???”
ปากที่เปื้อนเลือดของคนขับอ้าค้างเล็กน้อย เหมือนคนที่กำลังมึนงง
มาถึงขนาดนี้แล้ว ยังคิดว่ามันเป็นคนขับรถเถื่อนอีก?
แล้วเมื่อกี้ยังจะร้องเรียนอยู่ ตอนนี้ดันเปลี่ยนเป็นประหารตรงนี้ทันที การกระโดดข้ามขั้นมันจะมากเกินไปหน่อยมั้ย?!
ในเมื่อผีคนขับมันไม่มีปัญญามากมายอยู่แล้ว ตอนนี้สมองก็ตามไม่ทันเลยจริงๆ
และในตอนที่อารมณ์ต่างๆ ของมันพลุ่งพล่านขึ้นมา
ไป๋เยวียนก็ตัดสินใจลงมือทันที!
ตูม!
เขาชกหนึ่งหมัดหนักๆ จนผีคนขับกระแทกใส่พวงมาลัย
จากนั้นเหมือนจะรู้สึกว่ายังหนำใจไม่พอ เขาก็ขยับไปที่นั่งข้างคนขับ แล้วเริ่มทุบตีคนขับอย่างโหดร้ายทารุณไร้มนุษยธรรม...
โจวหานที่นั่งด้านหลังมีสีหน้าแข็งทื่อ อดกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้
ไป๋เยวียนตีผีนี่ยิ่งกว่าตีคนเสียอีก ดุดันรุนแรงจนคลั่งเต็มขั้นแล้ว...