จางชิงเต้าไม่ได้โต้แย้งคำพูดของอีกฝ่าย กลับพยักหน้าเห็นด้วยแล้วกล่าวว่า:
“ทรัพยากรก้อนนี้มากพอจะฝึกคนภูตวิญญาณขั้นสี่อักขระขึ้นมาได้เลย!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชราก็เผยรอยยิ้ม รอยย่นบนใบหน้าเบียดอัดกันจนดูน่าสะพรึงกลัวอยู่ไม่น้อย
เขากล่าวต่อว่า: “ที่จริงนี่เป็นเพียงการค้าครั้งแรกเท่านั้น!”
“หืม?”
สีหน้าจางชิงเต้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนตั้งใจฟังอีกฝ่ายพูดต่อ
“หากหัวหน้ากรมยอมลงมือ ช่วยทำลายเจตจำนงของหานอวี่ และช่วยให้ประธานสมาคมคนที่สองของสมาคมลี้ลับฟื้นคืนชีพ พวกเราก็จะร่วมมือกับกรมลี้ลับต้าเซี่ยไปตลอดชีวิต อีกทั้งยังยินดีมอบคริสตัลผีเพิ่มอีก 1 ล้านก้อนเป็นค่าตอบแทน!”
ชายชรากล่าวช้า ๆ:
“วิชาภาพมายาของหัวหน้ากรมเลื่องชื่อไปทั่วประเทศต้าเซี่ย เรื่องนี้คงง่ายดายสำหรับท่าน”
หากมีภาพมายาของจางชิงเต้าช่วย หานอวี่คงทนเจตจำนงของตนได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง...
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา เจียงอันกับอีกสองคนก็สะดุ้งจนสีหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง
พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องเหล่านี้จากประธานสมาคมคนเก่ามาก่อนเลย...
ข้อเสนอนี้ช่างใจกว้างเกินไปแล้ว...
เป็นอย่างที่คิด แววประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของจางชิงเต้าเช่นกัน เขากล่าวว่า:
“ประธานสมาคมคนเก่าช่างจริงใจเสียเหลือเกิน...”
ไป๋เยวียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ทำหน้าเรียบเฉย มือกำข้อมือหานอวี่ไว้แน่น แล้วคิดในใจว่า:
“พี่ผี ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น พาฉันกับหานอวี่หนีไปทันที!”
แม้เขาจะเชื่อใจหัวหน้ากรม และมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่มีทางตอบรับข้อเสนอของคนพวกนี้ แต่ถ้าเกิดว่า...