ในเวลานี้
ไป๋เยวียนไม่รู้เลยว่าขุมกำลังใหญ่แห่งอื่นกำลังคิดอะไรอยู่ เขากำลังนอนเอกเขนกอยู่บนกองคริสตัลผี ใบหน้าเปี่ยมสุข...
เพียงสองวัน หวางชิงก็ขายของที่ยึดมาได้จากลู่เฉวียนและคนอื่น ๆ จนหมด
สุดท้าย พวกเขาได้กำไรมหาศาลถึง 70,000 คริสตัลผี...
แม้แต่สำหรับคนภูตวิญญาณระดับสี่อักขระ นี่ก็ยังนับเป็นทรัพยากรก้อนใหญ่ที่มองข้ามไม่ได้...
อย่างไรเสีย เบื้องหลังลู่เฉวียนและคนอื่น ๆ ก็คือลู่ฉือกับคนภูตวิญญาณระดับห้าอักขระอีกสี่คน อุปกรณ์ลี้ลับที่พวกเขาพกติดตัวมีมูลค่าสูงขนาดนี้ ก็สมเหตุสมผลแล้ว
ไป๋เยวียนไม่ได้เก็บคริสตัลผีทั้ง 70,000 เม็ดไว้ทั้งหมด แต่แบ่งให้หวางชิง 20,000 เม็ด ให้เขาไปซื้ออุปกรณ์ภูตผีสิ้นเปลือง เพื่อเตรียมรับค่ำคืนลี้ลับที่กำลังจะมาถึง
ส่วนที่เหลืออีก 50,000 เม็ด ย่อมแบ่งกันระหว่างไป๋เยวียนกับโจวหาน
ทั้งสองหารือกันอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายโจวหานได้ไป 15,000 เม็ด ส่วนไป๋เยวียนได้คริสตัลผี 35,000 เม็ด
ถึงอย่างนั้น โจวหานก็ยังรู้สึกว่าตัวเองได้ประโยชน์มากเกินไป
เพราะคนที่เป็นกำลังหลักในการสังหารลู่เฉวียนและพวกนั้นคือไป๋เยวียนอย่างไม่ต้องสงสัย
ไม่ว่าจะเป็นยาเม็ดประหลาดหลากชนิด หรือการย้ายลู่อวิ๋นเทียนกับคนอื่น ๆ ล้วนเป็นฝีมือหน้ากากผีในร่างของไป๋เยวียนทั้งสิ้น
“คริสตัลผี 35,000 เม็ด... คราวนี้รวยแล้ว...”
ไป๋เยวียนนอนอย่างสบายอารมณ์อยู่บนกองคริสตัลผี แววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
“นี่ เจ้าหนู จะมีอนาคตหน่อยไม่ได้หรือไง...”
ในเวลานี้ หน้ากากผีตนหนึ่งโผล่ออกมาจากร่างของไป๋เยวียน มันกล่าวอย่างดูแคลนว่า
“ของพวกนี้นายใช้เหรียญผีตั้ง 70,000 เหรียญแลกมาเชียวนะ...”
พอได้ยินเช่นนั้น
ไป๋เยวียนก็ชะงัก สีหน้าแข็งค้าง เขาดันลืมต้นทุนของตัวเองไปเสียสนิท...