ตอนนี้ไป๋เยวียนเองก็เข้าใจเรื่องนี้แล้ว จึงเอ่ยขึ้นก่อนว่า
“เหล่าหวาง หานอวี่ เรื่องนี้พวกเธอไม่ต้องเข้าร่วม”
“พูดอะไรของนายกัน เหล่าไป๋!”
หวางชิงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า
“คิดว่าพวกเรากลัวคนตระกูลลู่จริง ๆ หรือไง?”
หานอวี่ที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าไม่ได้กังวลอะไร...
พวกเขาร่วมทีมกันมานานแล้ว ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ความสัมพันธ์จึงแน่นแฟ้นอย่างยิ่ง
“ฉันไม่ได้หมายความว่าพวกนายกลัว...”
ไป๋เยวียนกล่าวอย่างจริงจัง “ฟังฉันก่อน เบื้องหลังของนายกับหานอวี่...”
หวางชิงขัดขึ้นทันที
“พวกเราทำในนามส่วนตัวมาตลอด อีกอย่าง ตอนนี้ฉันยังไม่กล้ากลับตระกูลหวางด้วยซ้ำ มองฉันเป็นคนภูตวิญญาณอิสระก็พอ”
“ฉันร่วมลงมือด้วยได้เหมือนกัน”
หานอวี่เอ่ยขึ้นเช่นกัน
“ฉันรู้ว่าพวกเธอสองคนคิดว่าตัวเองทำในนามส่วนตัว แต่คนนอกจะมองยังไงล่ะ?”
ไป๋เยวียนกล่าวว่า
“ถ้าพวกเธอลงมือฆ่าลู่เฉินเฟิงเมื่อไร ตระกูลลู่ก็จะโยนความผิดนี้ให้ตระกูลหวางกับสมาคมลี้ลับทันที...”
“ถึงตอนนั้น มีโอกาสสูงมากที่ขุมกำลังชั้นยอดจะปะทะกัน!”
สถานการณ์เช่นนี้ย่อมเป็นสิ่งที่กรมลี้ลับต้าเซี่ยยินดีเห็น เพราะเท่ากับบีบให้ตระกูลหวางกับสมาคมลี้ลับต้องเลือกข้าง
แต่สำหรับหวางชิงกับหานอวี่แล้ว
นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย พวกเขาจะต้องถูกลงโทษอย่างหนักแน่นอน...
หวางชิงอาจถูกปลดจากสถานะผู้สืบทอด ส่วนหานอวี่ถึงขั้นอาจถูกสมาคมลี้ลับส่งตัวให้ตระกูลลู่จัดการตามใจชอบ...