“พี่ชาย ทำแบบนี้ก็ทำให้พวกเราลำบากใจอยู่นะ...”
นักพรตเฒ่าขมวดคิ้วเล็กน้อย อดถอนหายใจไม่ได้
“ถ้าอย่างนั้นก็ใช้ฝีมือพูดกัน!”
พลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวในร่างลู่ฉือระเบิดออกมาในพริบตา เขากล่าวว่า
“วันนี้ฉันจะดูให้เห็นกับตาว่าฝีมือของจางชิงเต้าอยู่ในระดับไหนกันแน่!”
สีหน้าของเขาเหี้ยมเกรียมขึ้น มือกำค้อนเหล็กแน่น ก่อนจะเหวี่ยงฟาดไปข้างหน้าอย่างแรง!
ชั่วพริบตา
เงาค้อนเหล็กขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางฟ้า พุ่งเข้าโจมตีคนทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง!
เมื่อเห็นเช่นนั้น
สีหน้าของนักพรตเฒ่าพลันเปลี่ยนไป ในมือปรากฏยันต์นับร้อยแผ่นซึ่งแผ่กลิ่นอายลี้ลับออกมา จากนั้นยันต์ทั้งหมดก็พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกัน!
ส่วนจางชิงเต้าที่อยู่ข้าง ๆ ยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง เงาผีดุร้ายสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากร่าง ตามยันต์เหล่านั้นไปเช่นกัน!
ชั่วพริบตา
การโจมตีด้วยพลังลี้ลับของทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกัน เปิดฉากต่อสู้อย่างเป็นทางการ!
ในเวลานี้
ไป๋เยวียนมาถึงห่างออกไปกว่าพันเมตรแล้ว
ในสายตาของเขา มองไม่เห็นเงาของลู่ฉือทั้งสามคนอีกต่อไป
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเข้าไปในภาพมายาที่จางชิงเต้าสร้างขึ้นทั้งหมดแล้ว...
“อัดเจ้าหมอนั่นให้ตายเลย! จะได้รู้ว่าอย่ามาตามพี่ไป๋ของนายมาตลอดทาง!”
ไป๋เยวียนลูบคาง ยิ้มพลางพึมพำว่า
“ถ้าจัดการเขาได้ ฉันก็ถือว่าล่อศัตรูออกจากที่ซ่อนได้เหมือนกัน แบบนี้จะได้แบ่งของที่ริบมาได้บ้างไหมนะ...”
ตอนนี้ในหัวของเขาเข้าสู่ช่วงที่ชอบที่สุดแล้ว นั่นก็คือการแบ่งของ