……
เมื่อฟังถึงตรงนี้
ซูซางนั่งอยู่บนโซฟา ปลายนิ้วเคาะพนักเบา ๆ หนึ่งครั้ง
“งั้นเฮ่อโจวชิงก็ใช้การตามรอยวิญญาณงั้นหรือ”
“ไม่ใช่”
บิดาซูมองเธอแวบหนึ่ง
“การตามรอยธรรมดาล็อกตำแหน่งเธอไม่ได้หรอก ตอนที่เธอตกลงไปในนั้น รอยแยกมิติทำให้พิกัดตัวตนของเธอปั่นป่วนไปหมด”
“สำนักงานใหญ่ฝ่ายบริหารยืนยันได้แค่ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร และไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน”
ซูซางขมวดคิ้วเล็กน้อย
เธอเดาอะไรบางอย่างได้แล้ว
“งั้น……”
“เขาใช้วิญญาณของตัวเองเป็นสมอหรือ”
สีหน้าของบิดาซูซางเย็นชา
“เขาผูกวิญญาณของตัวเองเข้ากับวิญญาณของเธอ”
นิ้วมือของซูซางหยุดลง
ครั้งนี้เธอชะงักไป
เพราะการผูกวิญญาณกับการระบุตำแหน่งธรรมดานั้นเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
ในโลกศูนย์ใหญ่มีการผูกพันแบบวิญญาณคู่กำเนิดอยู่จริง แต่แทบไม่มีใครใช้เทคโนโลยีนี้
เหตุผลง่ายมาก
ความเสี่ยงสูงเกินไป
โดยเฉพาะเมื่อต้องข้ามโลก หากวิญญาณผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง แหล่งกำเนิดจิตสำนึกของทั้งสองฝ่ายจะเชื่อมโยงกันอย่างไม่อาจย้อนกลับ
หากวิญญาณของฝ่ายหนึ่งเสียหายอย่างรุนแรง อีกฝ่ายก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย
เบาหน่อยก็จิตใจปั่นป่วน หนักหน่อยก็แหล่งกำเนิดแตกสลาย อีกทั้งการเดินทางข้ามโลกก็ไม่ใช่การเดินจากห้องหนึ่งไปอีกห้องหนึ่ง
ทุกครั้งล้วนต้องผ่านการสร้างกฎของโลกขึ้นใหม่ ทั้งความทรงจำ ตัวตน และร่างกาย ล้วนถูกสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด