ในกองถ่าย สถานการณ์จริงยิ่งกว่าที่ชาวเน็ตคิดไว้เสียอีก
คืนหนึ่งตอนถ่ายฉากกลางคืน ซูซางเพิ่งถ่ายฉากที่ต้องใช้อารมณ์หนักมากจบลง
ผู้กำกับรองสั่งตัด
เจ้าหน้าที่ทั้งกองยังคงจมอยู่กับบรรยากาศอึมครึมนั้น
ฉินเซ่อเดินก้าวยาวเข้าไปหาเธอแล้ว
“หนาวไหม?”
ซูซางเพิ่งจะหลุดออกจากบทบาท
“ก็พอได้”
ฉินเซ่อสัมผัสมือเธอ สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบ สีหน้าจึงมืดลงทันที
“เย็นขนาดนี้ยังเรียกว่าพอได้อีกหรือ?”
เขาถอดเสื้อคลุมออกมาคลุมไหล่เธอทันที แล้วก็ประสานมือทั้งสองของเธอไว้ในอุ้งมือ
ทุกคนในกองต่างก็มองดูเงียบ ๆ
ซูซางถูกมองจนรู้สึกเก้อเขิน
“คนอื่นเขาเห็นกันอยู่”
“แล้วยังไง?”
“นายหัดเกรงใจใครเขาบ้างสิ”
ฉินเซ่อสีหน้าเรียบเฉย
“ฉันอุ่นมือให้แฟนสาว”
“ผิดกฎหมายหรือไง?”
คนรอบข้างต่างก้มหน้าลงทันที ไม่มีใครกล้าพูดอะไร
ปลายหูซูซางแดงเล็กน้อย เธอลดเสียงลง
“นายแกล้งฉันใช่ไหม?”
ฉินเซ่อมองเธอ
“อื้อ”
“ทำไม?”
“วันนี้มีคนชมว่านายสวย”
ซูซาง: “……”
“ใคร?”
“ผู้ช่วยกองถ่ายคนใหม่”
“เขาเป็นผู้หญิงนะ”
“ผู้หญิงก็ไม่ได้”
ซูซาง: “……”
“เธอยังบอกอีกว่าจะจีบนาย”
ซูซางนึกขึ้นได้
นั่นมันแค่เด็กสาวพูดเล่น ๆ
เธอเอ่ยอย่างจนใจ: “เธอเพิ่งสิบเก้าเอง”
“โตแล้ว”
“ฉินเซ่อ”
“อื้อ”
“นายป่วยหรือเปล่า?”
ฉินเซ่อสีหน้าสงบนิ่ง กุมมือเธอแน่นขึ้น
“เพิ่งรู้จักฉันหรือไง?”
ซูซางมองเขาสองวินาที จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา
เธอเขย่งปลายเท้า ต่อหน้าพนักงานทุกคน จูบที่แก้มข้างหนึ่งของเขา