……
ยี่สิบนาทีต่อมา
เรือรบสหพันธ์สีเงินดำหลายสิบลำแล่นผ่านแนวเมฆ แล้วลอยตัวเหนือฐานทัพ
ทหารสหพันธ์จำนวนมากสวมชุดรบสีดำทยอยลงมาตามเชือก
ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝานนั่งอยู่ที่ปลายโต๊ะยาวฟังรายงาน ข้างกายเขามีเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหพันธ์หลายคนนั่งอยู่
“กองโจรทะเลหม่อเหอปีที่ผ่านมาจี้เรือสินค้าไปหนึ่งร้อยสิบเจ็ดลำ เป้าหมายทั้งหมดคือเรือเสบียงของกลุ่มทุนใหญ่”
“สหพันธ์กับกลุ่มทุนจัดปฏิบัติการปราบปรามไปสามสิบเก้าครั้ง แต่ทุกครั้งมีข้อมูลรั่วไหลก่อนเสมอ”
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพูดเสียงเบา “ผู้บังคับบัญชา ผมสงสัยว่าภายในสหพันธ์มีคนส่งข่าวให้หม่อเหอ”
จ้าวฝานหลับตาลงมองแผนที่ดาวบนโต๊ะ ไม่พูดอะไร
เจ้าหน้าที่อีกคนพูดต่อ “เรื่องคนใน ถ้าเราตรวจสอบคนที่เคยเข้าถึงแผนปฏิบัติการทั้งหมดในสำนักบริหารและกองกำลังประจำชายแดนแล้ว ไม่พบความผิดปกติชัดเจน”
“ส่วนหัวหน้าใหญ่ของหม่อเหอคนปัจจุบัน”
“เราอาศัยคำให้การของหัวหน้าเรือที่ถูกจี้หลายคนสันนิษฐาน เขาน่าจะมีความสามารถในการต่อต้านการสืบสวนสูงมาก”
“แต่จนถึงตอนนี้ เรายังไม่รู้ตัวจริงของเขา”
พอได้ยินดังนั้น จ้าวฝานก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
“ไม่มีคนใน”
เจ้าหน้าที่คนนั้นชะงัก
สีหน้าจ้าวฝานเริ่มมืดลง พูดต่อ “ถ้ามีคนในจริง เป็นไปไม่ได้ที่จะเลี่ยงการตรวจค้นทุกครั้งได้สำเร็จ”
ทันใดนั้น มีเสียงมาจากนอกประตูห้อง
“รายงาน”
จ้าวฝานเงยหน้า
“เข้ามา”
หัวหน้าหน่วยค้นหาเดินเข้ามา ยืนตรงทำความเคารพ
“ผู้บังคับบัญชา ดินแดนหม่อเหอตรวจค้นรอบแรกเสร็จแล้ว”
“เรือทุกลำถูกย้ายไปก่อนล่วงหน้า โกดังและคลังอาวุธก็ถูกขนออกจนเกลี้ยง ไม่พบสมาชิกโจรสลัด”
สายตาจ้าวฝานเย็นลงทันที