หลังรอบสองค้นหาเริ่มขึ้น ซูซางซ่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะเรียนในห้องสอง ซึ่งชื่อบนโต๊ะถูกขีดฆ่าทิ้ง
จูอินซ่อนอยู่ฝั่งตรงข้ามเฉียงๆ
เสิ่นเอ้อไม่ได้ซ่อน
เขานั่งอยู่แถวสุดท้าย ราวกับนักเรียนที่มาสายแล้วเลือกที่นั่งตามสบาย
......
เสียงกริ่งดังขึ้น
กริ่งกริ่ง——
เสียงส้นเท้าสูงดังมาจากปลายทางเดิน
กึก กึก กึก
ครูหญิงไร้ใบหน้าคนหนึ่งอุ้มสมุดเช็คชื่อเดินเข้ามาในห้อง
เธอไม่มีตา ไม่มีจมูก บนใบหน้ามีเพียงปากสีแดงหนึ่งปาก
"เริ่มเรียนแล้ว"
ไม่มีใครพูดอะไร
ครูไร้หน้าเริ่มเช็คชื่อ
"หวังเฉียง"
เงียบ
"หลี่ซือซือ"
เงียบ
"จูอิน"
จูอินซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ ใบหน้าซีดเผือด มือกุมปากแน่น
ครูไร้หน้าหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเปิดสมุดเช็คชื่อต่อไป
ทันใดนั้น มันเอ่ยขึ้น: "ซูซาง"
อากาศในห้องแข็งค้างทันที
ซูซางซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ ไม่ขยับแม้แต่น้อย
ครูไร้หน้าอ่านซ้ำอีกครั้ง
"ซูซาง"
คอของมันเริ่มยืดยาว ค่อยๆ ยื่นไปทางโต๊ะที่ซูซางซ่อนอยู่
ใบหน้าที่มีเพียงปากแดงห้อยลงมา จิดขอบโต๊ะ กลิ่นอายเย็นเยียบเกือบปะทะใบหน้าซูซาง
"คุณซูซาง ครูเรียกเธอ"
"ทำไมไม่ตอบรับ?"
ซูซางหลับตาลง หายใจเบามาก
เธอรู้ดีว่าตอบไม่ได้
แต่ครูไร้หน้าก็ไม่ไปไหน
คอของมันพันรอบโต๊ะวนไปวนมา ราวกับงูขาวตัวหนึ่ง
"ไม่ใช่เด็กดี"
"ไม่ใช่เด็กดี ต้องถูกครูพาตัวไป"
ขณะที่ปากแดงนั้นจะแนบมาที่ตรงหน้าซูซาง เสียงผู้ชายเรียบเฉยหนึ่งดังขึ้นจากแถวหลังของห้อง
"คุณครู"
ผู้เล่นทุกคนชะงัก
เสิ่นเอ้อที่นั่งอยู่แถวสุดท้าย สีหน้าเรียบเฉย