วินาทีถัดมา พื้นที่ทั้งหมดก็เริ่มบิดเบี้ยว
เสียงประกาศเชิงกลของระบบดังขึ้นข้างหู
“กำลังโหลดโลกที่สิบเอ็ด——”
“กำลังสร้างตัวตน——”
“กำลังซิงก์เนื้อเรื่อง——”
วินาทีถัดมา เสียงไซเรนอันแหลมบาดหูก็ดังก้องไปทั่วพื้นที่ของระบบ
【คำเตือน! เส้นทางส่งตัวคลาดเคลื่อน!】
【พิกัดโลกใช้งานไม่ได้!】
【คำเตือน! คำเตือน!】
หกหกแข็งค้างอยู่กลางอากาศทั้งตัว
【???】
มันยังไม่ทันได้ตั้งสติว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เห็นช่องทางที่เคยทำงานอย่างมั่นคงเริ่มบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่ง
ซูซางยกมือขึ้น สอดผ่านม่านแสงที่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ
จากนั้นก็จับเส้นด้ายเส้นหนึ่งที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น
แล้วกระชากอย่างแรง
ตูม——
พื้นที่แตกสลายจนหมดสิ้น
……
“โครม!”
เสียงดังสนั่น
ฝาบ่อแผ่นหนึ่งถูกกระเด็นออกไปอย่างแรง
แสงแดดสาดลงมาจากเบื้องบน
ในบ่อน้ำโบราณที่เงียบสงัดมานานไม่รู้กี่ปี จู่ ๆ ก็มีมือเรียวบางซีดเผือดยื่นออกมา
คนที่เฝ้าอยู่ริมบ่อยังไม่ทันได้ตั้งตัว
วินาทีถัดมา เงาร่างผอมบางก็เหยียบผนังบ่ออาศัยแรงกระโดดพุ่งออกมา
ผมดำปลิวไสว ชายกระโปรงเฉียดขอบบ่อ ก่อนจะลงพื้นอย่างมั่นคง
ในมือของเธอยังหิ้วหมูตัวน้อยสีชมพูอ่อนอวบกลมเอาไว้อีกตัว
รอบด้านเงียบสนิทราวกับสุสาน
หกหกมึนหัวจนเห็นดาวระยิบระยับ
มันยกกีบข้างหนึ่งขึ้นกุมหัว ส่วนอีกข้างยังจับหมวกเบเรต์ที่เกือบจะหลุดไว้แน่น
ผ่านไปนานพอสมควร มันถึงฝืนลืมตาขึ้นได้
【ทะ ที่นี่ที่ไหน……】