ตั้งแต่ว่านซูหยานส่งข่าวกลับมาถึงเมืองหลวง ตระกูลซูทั้งตระกูลก็ตกอยู่ในความตกใจและกระสับกระส่ายที่ยากจะบรรยาย
บิดามารดาของซูซางเดิมทีเข้าใจมาตลอดว่าเทพจักรพรรดิหยินที่คุ้มครองลูกสาวเป็นเทพเจ้าผู้สูงศักดิ์โดยชอบธรรม เป็นเจ้าหนี้บุญคุณที่ตระกูลซูกราบไหว้บูชามาหลายปีและช่วยชีวิตลูกสาวไว้
แต่เทพจักรพรรดิหยินองค์นั้นกลับเกิดความรู้สึกแบบชายหญิงต่อลูกสาวของพวกเขา ถึงขั้นได้ทำสัญญาร่วมชีวิตกับซูซางไปแล้ว
ภายในห้องรับแขก บรรยากาศอัดอั้นจนแทบหายใจไม่ออก
ซูหยานเดินไปเดินมา ในที่สุดก็ทนไม่ไหวเอ่ยขึ้นว่า "วันนี้เขาจะพาซางซางกลับมาจริงๆ หรือ"
บิดาซูเอ่ยเสียงหนัก "เขาบอกว่าใช่"
ซูหยานหัวเราะเย็น "คำพูดของเขาเชื่อถือได้สักแค่ไหน ตอนแรกเขาบอกว่าจะพาซางซางไปอยู่ที่ยมโลกสองสามวัน แต่ผลลัพธ์ล่ะเป็นอย่างไร"
มารดาของซูซางได้ฟังก็ตาแดงก่ำขึ้นอีก "เสี่ยวหยาน"
ซูหยานหลับตาลง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง
เขาไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่ามารดาเจ็บปวด
แต่เขายิ่งยอมรับไม่ได้
น้องสาวที่แสนดีของเขา กลายเป็นภรรยาของคนอื่นไปได้อย่างไร
และเป็นเทพยมราชที่ควบคุมความเป็นความตาย ที่พวกเขาแม้แต่จะขัดขืนก็ยังทำไม่ได้
ซูเจ๋อ finally เอ่ยปาก เสียงทุ้มต่ำ "รอให้คนมาถึงก่อนค่อยว่ากัน"
ทันทีที่พูดจบ ภายในห้องรับแขกก็เย็นยะเยือกลงทันที
ในชั่วขณะถัดมา ร่างสองคนก็ปรากฏขึ้นกลางห้องรับแขก
เซียวเหยียนสวมชุดยาวสีดำเข้ม แม้จะกดพลังเทพไว้ต่ำที่สุดแล้ว แต่ก็ยังทำให้คนรู้สึกเกรงกลัวโดยสัญชาตญาณ
ส่วนซูซางสวมชุดกระโปรงยาวสีอ่อนนุ่ม ยืนอยู่ข้างกายเขา
แต่ทันทีที่เห็นคนในครอบครัว ดวงตาของเธอก็แดงก่ำ