ซูเมี่ยนเกือบจะพูดคำนั้นออกมา แต่พอเห็นใบหน้าอันไร้พิษภัยของลู่หราน ก็ต้องกลืนคำพูดกลับลงคอไปอย่างยากเย็น
ลู่หรานอธิบายต่อ: "ส่วนเรื่องที่ย้ายเข้ามาอยู่ ก็เพราะซูซางคิดว่าผมอยู่ชานเมือง เดินทางไปMXไกลเกินไป ช่วงแรกที่สโมสรมีงานเยอะ ผมกับเธอต้องคุยกันบ่อย การอยู่ที่บ้านเก่าชั่วคราวจะสะดวกกว่า"
เหตุผลนี้ฟังดูมีเหตุผล แต่กลับยิ่งทำให้ซูเมี่ยนสงสัยมากขึ้น
เขายกมือเกาหัวแล้วพูดว่า "สะดวกก็สะดวก แต่ก็สามารถอยู่แถวๆMXได้นี่นา"
เขาหันไปมองซูซาง แล้วแนะนำอย่างจริงจัง: "พี่ ฉันจำได้ว่าพี่มีคอนโดในเมืองอยู่หลายห้อง จัดให้สักห้องก็ได้นี่ไง ที่อยู่ใกล้ทั้งบริษัทและMX มันก็คงจะสะดวกเหมือนกันใช่ไหม?"
ทันทีที่พูดจบ สายตาลู่หรานก็เยือกเย็นลงในทันที
ทำไมซูเมี่ยนวันนี้ถึงได้พูดมากขนาดนี้
พูดมากจนอยากจะจับเขาปาไปให้ไกลๆ
สีหน้าของซูซางไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย
"คอนโดในเมืองไม่มีคนดูแล" เธอกล่าวเสียงเรียบ "บ้านเก่ามีห้องเยอะ มีแม่บ้านและพ่อบ้านอยู่ด้วย ชีวิตความเป็นอยู่สะดวก"
ซูเมี่ยนคิดอยู่นิดหน่อย แล้วรู้สึกว่าก็มีเหตุผลดีเหมือนกัน
ลู่หรานสมัยก่อนลำบากมา ที่ชานเมืองน่ะเขาเคยไปมาแล้ว มันค่อนข้างห่างไกลจริงๆ
MXเพิ่งเริ่มต้น มีเรื่องเยอะ แถมความกดดันก็สูงด้วย
การอยู่บ้านเก่าอย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลเรื่องกินเรื่องอยู่ แถมยังช่วยให้ลู่หรานไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาทุกวัน
อีกอย่าง บ้านเก่าปกติมันก็ว่างเกินไปจริงๆ
พี่สาวเขายุ่งจนไม่กลับบ้านเป็นสิบวันครึ่งเดือน เขาอยู่คนเดียวก็เหงาๆ
พอลู่หรานย้ายเข้ามา เขายังมีเพื่อนดูเทปซ้อมด้วยกัน มีเพื่อนสรุปผลการแข่ง มีเพื่อนคุยเรื่องแผนการพัฒนาของMXในอนาคตอีก