บ่ายวันนั้นหลังจากทีมช่างก่อสร้างกลับไป จางเจียหนานก็เริ่มทำการทดลอง
เขาขี่มอเตอร์ไซค์ไปที่ชายทะเล ใช้สวิงช้อนเอาปลาเบ็ดเตล็ดในน้ำตื้นขึ้นมาราวสิบกว่าตัว ส่วนใหญ่เป็นปลากระพงเหลืองขนาดเท่าฝ่ามือ และปลาทรายเหี่ยวๆ อีกสองสามตัว เบียดเสียดกันอยู่ในถังแบบครึ่งเป็นครึ่งตาย เกล็ดหมองหางแทบไม่กระดิกแล้ว
กลับมาที่กระท่อมในฟาร์ม เขาปิดประตูหน้าต่าง ดึงม่านลง หลังจากเช็กจากกล้องวงจรปิดว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้แล้ว เขาก็รวบรวมสมาธิ แล้วเก็บปลาเบ็ดเตล็ดในถังทั้งหมดเข้าไปในมิติมังกรเทพ
วินาทีที่ปลากว่าสิบตัวเข้าไปในมิติ จางเจียหนานก็สัมผัสได้ถึงสายน้ำแห่งพลังวิญญาณจากตาน้ำพุที่โอบล้อมพวกมันทันที
แล้วก็ได้เวลารอ
เขาไม่ได้รอเฉยๆ แต่หยิบมือถือขึ้นมาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยง ตั้งแต่การควบคุมอุณหภูมิน้ำ การปรับความเค็ม การคำนวณค่าออกซิเจน ไปจนถึงอัตราส่วนอาหารสัตว์ อ่านทีละเรื่องอย่างตั้งใจ อันไหนไม่เข้าใจก็แคปหน้าจอเก็บไว้
มื้อเย็นกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับไส้กรอก ต้าไป๋นอนแทะกระดูกอยู่ข้างเท้า ในกระท่อมเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องเติมอากาศหึ่งๆ ดังมาจากที่ไกลๆ
เช้าวันต่อมาตอนตีห้าครึ่ง สิ่งแรกที่จางเจียหนานทำเมื่อลืมตาตื่นคือพุ่งสมาธิเข้าไปในมิติมังกรเทพเพื่อตรวจดูปลาเบ็ดเตล็ดพวกนั้น
แล้วเขาก็อึ้งไปเลย
ปลากระพงเหลืองและปลาทรายที่เมื่อวานเหมือนจะตายมิตายแหล่ ตอนนี้แต่ละตัวพุ่งพ่านในน้ำอย่างคล่องแคล่ว เกล็ดเป็นประกายแวววาวบางๆ นัยน์ตาสุกใสเหมือนเมล็ดถั่วดำสองเม็ด หางสะบัดดังเพียะๆ
ไม่ใช่แค่ฟื้นขึ้นมา พวกมันดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่ากว่าตอนอยู่ในธรรมชาติด้วยซ้ำ
“นี่มันเหลือเชื่อจริงๆ”
จางเจียหนานย้ายปลาออกจากมิติกลับมาใส่ถัง สังเกตอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วใช้สัมผัสวารีสีครามสแกนดูรอบหนึ่ง ความคิดผุดขึ้นมาในหัวอย่างชัดเจน
ปลาพวกนี้มีร่างกายแข็งแรงดีเยี่ยม มีความกระฉับกระเฉงสูงมาก การประเมินคุณภาพคือเหนือกว่าปลาธรรมชาติตัวอื่นๆ ในชนิดเดียวกัน