จางเจียหนานพุ่งตัวเต็มกำลังอยู่ใต้ทะเลลึก 50 เมตร ระยะทาง 300 เมตรผ่านไปในพริบตา
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หัวใจของเขาพลันบีบรัด
โลมาปากขวดตัวไม่ใหญ่นักถูกหนีบติดแน่นอยู่ในรอยแยกหินภูเขาไฟรูปตัววีสองฝั่งมีแนวหินแหลมคมหนีบร่างของมันไว้ราวกับคีม ผิวสีเทาอมฟ้ามีรอยเลือดขีดข่วนอยู่หลายแห่ง เลือดค่อย ๆ แผ่กระจายในน้ำทะเล
มันยังคงดิ้นรน แต่ทุกครั้งที่ขยับ บาดแผลบนตัวก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งรอย
ที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้นคือมันเคลื่อนไหวช้าลงเรื่อย ๆ ปากอ้าหุบแต่กลับสูดอากาศไม่ได้ โลมาเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จึงต้องขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อหายใจ แต่ตอนนี้มันติดอยู่ใต้ทะเลลึก 50 เมตร ลมหายใจเฮือกสุดท้ายในปอดกำลังถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว
จางเจียหนานมองปราดเดียวก็รู้ว่า นี่คือลูกโลมาปากขวดเพศเมียอายุราวหนึ่งปี คงเผลอพุ่งเข้าไปในรอยแยกรูปตัววีที่แคบลงเรื่อย ๆ ระหว่างไล่ฝูงปลา เข้าไปนั้นง่าย แต่จะถอยออกมากลับยาก ยิ่งดิ้นก็ยิ่งไถลลึกเข้าไป
ถ้าไม่ช่วยมันตอนนี้ อีกไม่เกินสองสามนาทีมันก็จะขาดใจตายอยู่ใต้ทะเล
ข้อความในห้องถ่ายทอดสดเลื่อนเร็วเสียจนอ่านแทบไม่ทัน เต็มไปด้วยเสียงอุทานและคำแสดงความเป็นห่วง
“พระเจ้า นั่นโลมาหรือเปล่า?”
“มันติดอยู่ รีบช่วยเร็ว!”
“เลือดออกแล้ว ได้โปรดรีบช่วยมันที!”
แต่แล้วผู้ชมตาไวก็เริ่มเอะใจ
“เดี๋ยวก่อน... ตั้งแต่คนถ่ายทอดสดลงน้ำมาจนถึงตอนนี้ผ่านไปนานเท่าไรแล้ว?”
“ฉันเพิ่งดู ตั้งแต่เขากระโดดลงทะเลจนถึงตอนนี้ก็เกิน 6 นาทีแล้ว!”
“ไม่หายใจตั้ง 6 นาที แล้วยังอยู่ใต้ทะเลลึก 50 เมตรอีกเหรอ? เป็นไปไม่ได้มั้ง?!”
“คนถ่ายทอดสด ขึ้นไปหายใจข้างบนก่อนแล้วค่อยลงมาช่วยสิ! คุณเองก็จะเป็นอันตรายนะ!”
“ใช่แล้ว ต้องรักษาความปลอดภัยของตัวเองก่อน ไม่งั้นเกิดเรื่องกับทั้งคู่จะทำยังไง?”
ข้อความในห้องถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยความกังวล แต่จางเจียหนานไม่แม้แต่จะชายตามอง