หลินเยว่เดินเข้าประตูฟาร์มทะเล ใบหน้าฝืนยิ้มออกมาได้รอยหนึ่ง แต่จางเจียหนานมองแวบเดียวก็เห็นว่ารอยยิ้มนั้นแฝงความเหนื่อยล้า
“เถ้าแก่จาง ขอโทษที่มาหาก่อนกำหนดนะครับ” หลินเยว่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว พลางยื่นมือออกมา “เดิมทีนัดกันไว้พรุ่งนี้ แต่มีเรื่องบางอย่าง...รอไม่ไหวแล้วครับ”
จางเจียหนานจับมือเขา รู้สึกได้ว่าฝ่ามืออีกฝ่ายชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“เข้ามานั่งก่อนเถอะ”
เขาพาหลินเยว่เข้าไปในออฟฟิศสำเร็จรูปของฟาร์มทะเล อี้นั่วรู้หน้าที่ รีบไปรินชาสองถ้วยยกมาให้ ก่อนจะถอยออกไปเองอย่างรู้กาลเทศะ
ในออฟฟิศเหลือเพียงจางเจียหนานกับหลินเยว่สองคน
หลินเยว่รับกล่องเก็บความร้อนจากผู้ช่วยที่ติดตามมาด้วย วางลงบนโต๊ะแล้วเปิดออก “รถขนส่งสัตว์น้ำโดยเฉพาะสำหรับปลากระโทงมาถึงแล้วครับ ทีมงานทางโน้นกำลังเตรียมขนถ่ายกันอยู่ที่ท่าเรือ เรื่องนี้ยังไม่รีบ ผมโอนเงินส่วนที่เหลือให้ก่อน”
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมากดอยู่สองสามครั้ง “สามล้านห้าแสน โอนให้แล้วครับ รบกวนตรวจสอบด้วย”
ไม่กี่วินาทีต่อมา โทรศัพท์ของจางเจียหนานก็มีข้อความแจ้งเงินเข้า เขาพยักหน้า “ได้รับแล้ว”
มีเสียงเคาะประตูออฟฟิศสองครั้ง เหมยเสี่ยวฉินชะโงกหน้าเข้ามา “พี่เจียหนาน เงินเข้าแล้วค่ะ ฉันลงบัญชีไว้แล้ว”
“อืม”
เหมยเสี่ยวฉินเหลือบมองสีหน้าของหลินเยว่ รู้สึกได้ว่าบรรยากาศไม่ค่อยปกติ จึงปิดประตูแล้วถอยออกไปอย่างรู้กาลเทศะ
หลินเยว่หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท เขย่าออกมาหนึ่งมวนแล้วยื่นให้ “เถ้าแก่จาง สูบสักมวนไหมครับ?”
จางเจียหนานรับมา หลินเยว่ช่วยจุดให้ ก่อนจุดบุหรี่ของตัวเองแล้วสูดเข้าลึก ๆ ควันค่อย ๆ พ่นออกมาจากจมูก
“เถ้าแก่จาง วันนี้ผมมาหาคุณ นอกจากจะมารับปลาแล้ว จริง ๆ ยังมีเรื่องยุ่งยากเรื่องหนึ่งอยากขอให้ช่วยครับ”