ซูชิงฉานจ้องปลาตัวใหญ่สีครามเรืองแสงนั้นอยู่นานถึงครึ่งนาที ก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยขึ้น
“นี่มัน...ปลากระโทง!”
“ปลากระโทงเหรอ?” อี้นั่วเอียงคอถามอย่างไร้เดียงสา “ปลาตัวใหญ่ที่หน้าตาคล้ายโลมาน่ะเหรอ? แบบที่ตลาดขายกันกิโลละสิบกว่าหยวนหรือเปล่า?”
“ปลากระโทงทั่วไปก็ไม่ได้มีราคาแพงจริง ๆ นั่นแหละ” ซูชิงฉานส่ายหน้า สายตายังคงจับจ้องปลาตัวนั้น “แต่ตัวนี้ไม่เหมือนกัน สีของมันเกิดการกลายพันธุ์ในทางที่ดีซึ่งหาได้ยากยิ่ง พวกเธอดูประกายโลหะสีครามบนเกล็ดของมันสิ แล้วยังมีลวดลายสีทองตรงขอบครีบหลังอีก รูปแบบการกลายพันธุ์เช่นนี้ฉันเคยเห็นแค่ครั้งเดียวในงานวิจัย เป็นปรากฏการณ์การสะสมเม็ดสีจากการตกผลึกของแร่ธาตุ ซึ่งพบได้ในสิ่งมีชีวิตเพียงไม่กี่ชนิดที่อาศัยอยู่ในบริเวณปล่องน้ำพุร้อนใต้ทะเลลึก”
เธอเงยหน้ามองจางเจียหนาน “พูดง่าย ๆ ก็คือ ปลากระโทงตัวนี้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำพุแร่ร้อนของเกาะโดดเดี่ยวน้ำอุ่นมานานมาก จนมีแร่ธาตุหายากสะสมอยู่ในร่างกายจำนวนมาก ทำให้ทั้งเกล็ดและของเหลวในร่างกายเกิดการกลายพันธุ์ที่ไม่อาจย้อนคืนได้ ความแน่นของเนื้อและการกระจายตัวของไขมันย่อมแตกต่างจากปลากระโทงทั่วไปอย่างสิ้นเชิง มีโอกาสสูงที่จะเทียบชั้นปลาทูน่าคุณภาพสูงสุดได้”
“เดี๋ยวก่อนนะ” โจวผู้เฒ่ายกมือขึ้น “หมายความว่าปลากระโทงที่ตลาดขายกิโลละสิบหยวน พอแช่อยู่ในทะเลแถบนี้สักหน่อย ก็กลายเป็นปลาเกรดเดียวกับปลาทูน่าได้งั้นเหรอ?”
“ไม่ใช่แค่แช่อยู่ในน้ำสักหน่อย” ซูชิงฉานแก้ให้ “แต่มันต้องผ่านวิวัฒนาการเพื่อปรับตัวในสภาพแวดล้อมใต้พิภพที่มีแร่ธาตุเป็นพิเศษเป็นเวลานานหลายปีทั่วโลกมีกรณีคล้ายกันที่มีบันทึกไว้ไม่เกินห้ากรณี และไม่มีกรณีไหนกลายพันธุ์ได้ถึงระดับเดียวกับตัวนี้”
เธอพูดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นถึงขีดสุด “พวกเธอดูเส้นสีทองตรงขอบครีบหลังสิ นั่นไม่ใช่การสะสมเม็ดสีธรรมดา แต่เป็นลวดลายที่เกิดจากผลึกแร่ก่อตัวขึ้นในเนื้อเยื่อที่ยังมีชีวิต นั่นหมายความว่าความเข้มข้นของแร่ธาตุในร่างกายมันสูงจนตกผลึกขึ้นเองได้แล้ว ปลาทั้งตัวแทบจะเป็นตัวอย่างแร่ที่มีชีวิตเลย”