(เรียกพวกเจ้าว่าพ่อได้ไหม กล้าอัปเดตหรือเปล่า?)
เฉินเสวียนลืมตาขึ้นมา ก็เห็นกองทัพที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตานอกกำแพงเมือง
“ท่านแม่ทัพเฉิน! ฮ่องเต้หมาไร้คุณธรรม โหดร้ายป่าเถื่อน บัดนี้สามแสนทหารของเรารุกประชิดถึงหน้าเมือง!”
“ส่งฮ่องเต้หมามา ข้ายอมร่วมเป็นพี่น้องกับท่าน ปกครองแผ่นดินด้วยกัน!”
เสียงตะโกนของกบฏดังสนั่นหวั่นไหว
“น้องเสวียน สถานการณ์สิ้นหวังแล้ว... เอาเศียรของพี่ไป... แลกกับเส้นทางข้างหน้าก็แล้วกัน”
เบื้องหลัง มือที่สั่นเทาคู่หนึ่งวางบนไหล่เฉินเสวียน พลางยัดตราหยกแผ่นดินเข้าไปในอ้อมแขนของเขา
เฉินเสวียนค่อยๆ หันกลับมา ความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวราวกับคลื่นยักษ์ จนชั่วขณะหนึ่งยังตั้งสติไม่ทัน
ร่างเดิมก็ชื่อเฉินเสวียน เป็นน้องชายต่างมารดาของฮ่องเต้ แม่ทัพใหญ่แห่งเมืองหลวงที่ได้รับแต่งตั้ง จอมทัพที่คุมทหารทั้งแผ่นดิน
แต่บัดนี้ แผ่นดินลุกเป็นไฟ ทั่วทุกแห่งกบฏ สิ่งที่เขาคุมได้มีเพียงทหารองครักษ์ที่สั่นเทากว่าหมื่นนายบนกำแพงเมือง
แต่ข้า... ก็แค่นักศึกษาธรรมดาๆ คนหนึ่ง กำลังไปเรียนคาบเช้า... ก็มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
มองดูทหารกบฏไร้ขอบเขตเบื้องล่าง...
ตอนนี้ยอมแพ้จะทันไหม?
เฉินเสวียนหันกลับไป เห็นฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ต้าโยวในชุดคลุมแดงเพลิง หลินซ่อ
ช่างเถอะ... ข้าชาชินแล้ว...
เขามองข้าเป็นน้องชายแท้ๆ สิ่งใดขอก็ไม่เคยขัด ทุกอำนาจและบารมี เทให้กับข้าอย่างไม่เสียดาย
“น้องเสวียน พี่ไร้ความสามารถจริงๆ... ขอโทษที่ให้เจ้ามาตายอยู่ข้างๆ พี่อย่างนี้ ไม่คุ้มค่า!”
ความทรงจำสองชุดหลอมรวมกัน เฉินเสวียนกำด้ามดาบที่เอวแน่น อีกมือหนึ่งกุมตราหยกแผ่นดินไว้มั่น
ด้านหนึ่งคือเด็กหนุ่มที่หัวเราะเยาะในร้านอินเทอร์เน็ต ด้านหนึ่งคือสิบปีที่พึ่งพากันกับหลินซ่อ
คนนอกกำแพงหัวเราะลั่น เสียงดังอึกทึก เสียดหูยิ่งนัก
“เฉินเสวียน ให้เวลาครึ่งธูป เกียรติยศและความร่ำรวยล้วนอยู่ในมือเจ้า!”
ใต้กำแพงยังคงเกลี้ยกล่อมให้ยอมแพ้ คนนำหน้านั้นดูเหิมเกริม
หอคอยโจมตีกำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างเร่งรีบ แต่ละหลังเต็มไปด้วยทหารกบฏที่โกรธแค้น
“ช่างพอเสียที! พวกเจ้าว่าฮ่องเต้ไร้คุณธรรม ทำลายบ้านเมือง แล้วข้าซึ่งเป็นน้องชายที่อยู่กินด้วยกันกับเขามาตั้งแต่ตัวติดกัน กัดขนมปังแผ่นเดียวกันมา จะเป็นคนดีอะไรได้?”
นั่นคือพี่ใหญ่หลินซ่อ!
เป็นลูกของฮ่องเต้เก่าที่พลัดหลงอยู่ข้างถนน สิบปีแรกใช้ชีวิตอย่างหมาเร่ร่อนข้างทางร่วมกับข้า ต่อมาถูกจับกลับไปเป็นองค์รัชทายาท สามปีให้หลังฮ่องเต้เก่าสวรรคต เขาก็ขึ้นครองราชย์สืบตำแหน่ง
กลับกลายเป็นฮ่องเต้ทรชนที่คนทั้งแผ่นดินเกลียดชัง
[ตรวจพบวิกฤตความเป็นความตาย ระบบเรื่องยุ่งเปิดใช้งาน ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่รับช่วงเรื่องยุ่งได้สำเร็จ ระบบนี้มุ่งมั่นและมีความสามารถที่จะช่วยเหลือเจ้าของร่างแก้ไขเรื่องยุ่งใดๆ ก็ได้]
ระบบ?
หัวใจของเฉินเสวียนที่แขวนอยู่บนลำคอกลับเข้าที่ทันที เหงื่อบนศีรษะหายไป ความชื้นบนหลังแห้งสนิท ขาทั้งสองข้างออกแรงยืนตัวตรง
เขาหัวเราะลั่นฟ้าด้วยเช่นกัน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า~~~”
เสียงหัวเราะของเฉินเสวียนก้องไปทั่วกำแพงเมือง ลอดผ่านเข้าไปทั้งในและนอกกำแพง
“ท่านแม่ทัพเฉิน!”
“ในเมืองมีทหารองครักษ์เพียงหมื่นนาย กองหน้าเพียงห้าพันก็พอจะล้มมันได้ในพริบตา อย่าทำเรื่องโง่เขลาเลย!”
นอกกำแพงยังคงพยายามเกลี้ยกล่อม ดูเหมือนจริงใจ แต่แท้จริงแล้วดุดันกดดัน
เฉินเสวียนจำเขาได้
หนึ่งในยี่สิบเจ้ากบฏ ราชาองค์ตะวันออก
อัตรากำลังพลหนึ่งต่อสามสิบ แม้เทพเจ้าเองก็ยากจะช่วยได้
เฉินเสวียนหันขวับ มองดูฮ่องเต้หลินซ่อที่สีหน้าเต็มไปด้วยความแปลกใจ แล้วยัดตราหยกแผ่นดินกลับคืนไป
“คิดจะแตะต้องพี่ชายข้า ต้องเหยียบศพข้าก่อน!”
“น้องเสวียน...” หลินซ่อตาแดงก่ำ
“พี่ใหญ่! เวลาเช่นนี้ยังพูดมากอะไรอีก?”
เฉินเสวียนโบกมืออย่างแรง “ดูน้องทำให้พี่เห็นของใหญ่หน่อย!”
ระบบ จงประทานพลังเทพไร้เทียมทานแก่ข้าเดี๋ยวนี้!
เฉินเสวียนรอไม่ไหวแล้ว
ไร้ระบบ: พวกเราต่างดิ้นรนเพื่อมีชีวิตอยู่...
มีระบบ: ข้าจะพิชิตใต้หล้าได้อย่างไร จะว่าไป ข้าไม่กินเนื้อวัวนะ...
มุมปากเฉินเสวียนยกขึ้นจนแม้แต่คานเหล็กยังดึงลงไม่ได้
[ตรวจพบความผิดปกติ ตำแหน่งปัจจุบันมิใช่โลกต้นสังกัด ไม่ใช่เจ้าของร่างทั่วไป กำลังถอนการติดตั้งระบบ...]
[1%...5%...18%...]
รอยยิ้มบนใบหน้าเฉินเสวียนแข็งค้าง
ให้ตายสิ ข้าเพิ่งจะโอ้อวดไป ท่านดันบอกว่าผูกผิดคนงั้นหรือ?
พวกเจ้าโหดร้ายถึงเพียงนี้!
“เดี๋ยวก่อน! ข้านี่แหละคือเรื่องยุ่ง เหมาะกับเงื่อนไขของท่านพอดี อย่านะ!”
“เล่นแบบนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวคนก็ตายเอา!”
เขากัดฟันมองไปที่กองทัพนอกกำแพง รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป ทั้งคนแข็งทื่ออยู่บนกำแพง ความทรงจำในหัวพันกันยุ่งเหยิง อารมณ์ทับถมมากขึ้นเรื่อยๆ
[ถอนการผูกมัดสำเร็จ]
[เศษซากหลังถอนการติดตั้ง: มูลค่าคงเหลือของกล่องของขวัญมือใหม่ คู่มือสายใยผูกพันมั่นคงดั่งทอง]
[จะล้างทิ้งหรือไม่? ใช่ หรือ ไม่]
“ไม่ ไม่ ไม่!”
เฉินเสวียนส่งเสียงคำรามในใจ
[เศษซากได้มอบให้แล้ว ลาก่อน]
ระบบหายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงสองสิ่งในหัวของเขา
[มูลค่าคงเหลือของกล่องของขวัญมือใหม่: ตามสถานการณ์ปัจจุบันของท่าน สุ่มดึงความสามารถหนึ่งอย่างจากแหล่งที่เหมาะสม]
[คู่มือสายใยผูกพันมั่นคงดั่งทอง: เลือกผู้ผูกพันหนึ่งคน เมื่อสายใยเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ จะสุ่มปลดล็อกความสามารถหนึ่งอย่าง]
ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เฉินเสวียนใช้[มูลค่าคงเหลือของกล่องของขวัญมือใหม่]ทันที
[กำลังสุ่ม...]
[ถือทวนเหล็กคู่หนักแปดสิบจิน ท่าทางองอาจสั่นสะเทือนฟ้าดิน]
[รับทวนข้า!]
[ได้รับแม่แบบอสูรแห่งยุคโบราณ: เตียนเว่ย ได้รับทวนเหล็กคู่]
ชั่วขณะนั้น หัวใจเต้นแรงถึงขีดสุด ใบหน้าเฉินเสวียนแดงก่ำ พลังอันน่าสะพรึงกลัวและทักษะการต่อสู้หลอมรวมเข้ากับร่างกายและวิญญาณของเขา
ความดุร้ายพลุ่งพล่านจากทุกสัดส่วน ร่างกายที่ไม่ได้แข็งแรงนักใต้เกราะขยายตัวขึ้นทันที อัดแน่นเต็มชุดเกราะ
ทักษะการรบเท้าตี ฝ่าดงทัพ ตัดหัวพลิกธงนับหมื่นหลอมรวมเป็นหนึ่ง
สีหน้าเฉินเสวียนเต็มไปด้วยความดีใจอย่างสุดขีด
นี่คือเตียนเว่ย!
ลวี่ปู้ไร้เทียมทานบนหลังม้า เตียนเว่ยไร้เทียมทานบนเท้า ลวี่ปู้ขี่เตียนเว่ยแล้วไร้เทียมทานทั่วหล้า นั่นคือเตียนเว่ยคนนั้นเอง!
แม้แต่ศัตรูของเขายังต้องทำให้เขาเมาแล้วขโมยอาวุธไป ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอุ้มศพศัตรูสองร่างขึ้นมาสู้ต่อ
เจ้าของร่างเดิมเปิดธนูได้สองศอก แต่ตอนนี้...
เขารู้สึกเพียงมีพลังว trâu ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยทั่วกาย ดึงธนูสองศอกขาดได้อย่างง่ายดาย
แน่นอน เตียนเว่ยแม้จะเก่งกาจ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสามแสนทหารก็ยังไม่พอ
จากนั้นเขาก็มองไปที่[คู่มือสายใยผูกพันมั่นคงดั่งทอง] เลือกผูกพันกับน้องชายคนเดียวในโลกนี้ที่เชื่อใจเขา แม้กระทั่งยอมให้เขาเอาเศียรของตัวเองไปแลกอนาคต
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ต้าโยว หลินซ่อ
ในวินาทีที่ผูกพันสำเร็จ สายใยที่มองไม่เห็นเส้นหนึ่งเชื่อมสองคนเข้าด้วยกัน
“ท่านแม่ทัพ ระวัง!”
เสียงร้องตกใจดังข้างหู ทหารองครักษ์แตกตื่น
เฉินเสวียนเพ่งมอง นั่นเอง ทหารกบฏเบื้องล่างเห็นว่าการเกลี้ยกล่อมไร้ผล จึงพยายามยิงธนูโจมตีโดยไม่รู้ตัว
แทบจะในเวลาเดียวกัน หลินซ่อที่อยู่ข้างกายคิดไม่ถึงแม้แต่น้อย พุ่งตัวเข้ามาจะบังให้เขา ทหารคุ้มกันที่อยู่ใกล้ยังดึงไว้ไม่ทัน
ฮ่องเต้หลินซ่อคิดจะรับลูกธนูแทนตัวเองงั้นหรือ?
เฉินเสวียนก็ผลักหลินซ่อออกด้วยสัญชาตญาณเช่นกัน ลูกธนูมืดพุ่งเสียบเข้าที่หัวไหล่ของเขาทันที
[สายใยมั่นคงดั่งทอง: ต่างฝ่ายต่างปกป้องกันด้วยสัญชาตญาณ ปลดล็อกสายใยระดับหนึ่ง ได้รับความแข็งแกร่ง (เพิ่มพลัง เมื่อออกจากการต่อสู้ จะใช้พลังฟื้นฟูบาดแผล)]
นี่... ไม่เหมือนกับพาสซีฟของกาเลนหรือ?
เฉินเสวียนหันไปทางทหารคุ้มกันของฮ่องเต้ ตะโกนลั่น “พวกเจ้าตาบอดหรือไง? รีบพาฝ่าบาทลงไปเดี๋ยวนี้!”
ใบหน้าเขาบิดเบี้ยว พลังอสูรแห่งยุคโบราณแผ่ออกมาโดยตรง สั่งให้คนพาหลินซ่อลงไป
ส่วนตัวเองเดินเข้าไปในหอคอย พอยืนยันว่าไม่มีใครแล้ว ทวนเหล็กคู่ก็ปรากฏขึ้นในมือทั้งสองข้าง
ชั่งน้ำหนักดูแล้วเดินออกมายืนอยู่แถวหน้าสุด
“มานี่!!!”
ใต้กำแพง ราชาองค์ตะวันออกสีหน้าเขียวคล้ำ ฟาดแส้ม้าควบหนึ่งครั้ง
“บุกโจมตี!”
“บดขยี้เมืองหลวง! ตัดหัวฮ่องเต้ทรชนกับน้องชายชั่วของมัน!”