วันนี้ หลินซีตื่นแต่เช้าก็พบว่าลานบ้านว่างเปล่า
เยี่ยจือชิวตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ กระทั่งนางยังไม่รู้ว่าชายคนนี้ตื่นขึ้นเมื่อใด
คาดว่าเมื่อคืนเขาซุกซนกับนางเกินไป ทำให้นางเหนื่อยล้าจนหลับมาถึงเพียงนี้
หลินซีไปล้างหน้าก่อน แล้วไปที่หม้อเพื่อนำอาหารที่พวกเขาเก็บไว้ให้ออกมา
อาหารเช้าคือไข่สองฟองกับบะหมี่น้ำหนึ่งอ่าง
บนเตายังมีผักดองสองจานปิดฝาไว้
หลินซีกินอาหารเช้าอย่างเรียบง่าย กำลังจะออกไปตามหาเยี่ยจือชิวและคนอื่นๆ ก็เห็นพี่ใหญ่เดินมาจากทางโรงเย็บปัก
"พี่ใหญ่ พวกท่านแต่เช้าไปทำอะไรกันมา ไม่เห็นแม้แต่เงา"
หลินตงเตรียมเหตุผลไว้นานแล้ว "โอ้ พวกเขาไปเดินเล่นบนภูเขา ค่ำๆ ก็กลับมาแล้ว เซี่ยจืออันอยู่ที่โรงเย็บปัก ทางนี้ไม่มีอะไร ข้ามาบอกเจ้าว่าอาหารเที่ยงเจ้าหาอะไรกินเองแล้วกัน พวกข้ากินที่โรงเย็บปักแล้วตอนเที่ยง"
"โอ้ อย่างนั้นหรือ! เช่นนั้นวันนี้ข้ายังไปที่หุบผาเล็กเถอะ ที่นั่นยังมีที่ดินอีกครึ่งแปลงที่ยังไม่ได้หว่านผงยา แล้วยังมีผักบางส่วนที่ยังไม่ได้เก็บ"
หลินตงคิดครู่หนึ่ง "ได้ เจ้าไปเถอะ เที่ยงก็กินที่โน่นเลยก็แล้วกัน พร้อมกับพาเสี่ยวหนีชิวไปด้วย"
"ได้!"
หลินซีพูดกับพี่ใหญ่เสร็จ ก็เรียกเสี่ยวหนีชิวมุ่งหน้าไปทางหุบผาเล็ก
หลินตงหยิบห่อผ้าออกจากบ้าน ยัดเข้าไว้ในอก มองไปทางห้องฟืน แล้วจึงปิดประตูใหญ่มุ่งหน้าไปโรงเย็บปัก
วันนี้เป็นวันที่ยี่สิบสามเดือนเจ็ดตามปฏิทินจันทรคติ วันคล้ายวันเกิดของหลินซี