"ขอบคุณซวงเอ๋อร์และเสี่ยวเจวียนยิ่งนักที่ตัดชุดให้ข้า ข้าชอบยิ่งนัก!"
หลินซีหมุนตัวต่อหน้าพวกนางให้ดูว่าสวมแล้วเป็นเช่นไร
"ที่แท้เป็นฝีมือซวงเอ๋อร์กับเสี่ยวเจวียนนี่เอง ข้านึกว่าพี่หลินซู่นางไปสั่งตัดที่ร้านเสื้อสำเร็จเสียอีก ไม่คิดว่าฝีมือของซวงเอ๋อร์และเสี่ยวเจวียนจะงดงามถึงเพียงนี้!" หวังจือกับหวังมั่นเอ่ยด้วยใบหน้าชื่นชม
"พี่อาจือ พี่ม่านเอ๋อร์ หากพวกเจ้าอยากเรียน กลับไปข้าสอนให้ได้นะ!" เยี่ยซวงเป็นคนใจกว้างเสมอมา
"จริงหรือ? เช่นนั้นพวกเราขอขอบคุณน้องสาวซวงเอ๋อร์ก่อน"
"เอาล่ะ พวกเราอย่ามัวยืนอยู่ในลานบ้านเลย ไปดูของขวัญที่พวกเราเตรียมไว้ให้เจ้าในเรือนเถิด"
หลินตงจูงน้องเล็กเดินไปยังเรือนปักผ้าด้านข้าง ที่นั่นจัดที่ว่างไว้แล้ว อีกประเดี๋ยวจะใช้เป็นที่จัดงานเลี้ยงวันเกิดให้หลินซี
"ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ นี่คือของที่ข้ามอบให้ท่าน"
โฉเสี่ยวเจวียนยื่นถุงเงินคู่หนึ่งให้หลินซี ปักลายงดงามยิ่งนัก เป็นลายเป็ดแมนดารินคู่หนึ่ง
"นี่เป็นคู่ ของข้าหนึ่ง ถุงของพี่ใหญ่ท่านหนึ่งใช่หรือไม่?"
หลินซีรับถุงเงินที่นางยื่นให้ ชอบใจอย่างยิ่ง
"อืม ท่านชอบหรือไม่? หากท่านไม่ชอบ ข้าปักให้ใหม่ได้"
หลินซีผงกศีรษะต่อเนื่อง "ชอบ ชอบยิ่งนักยิ่งกว่า ขอบใจเจ้านัก เสี่ยวเจวียน"
นางยื่นถุงเงินสีน้ำเงินในมือให้เยี่ยจือชิวที่อยู่ข้างๆ
"ท่านพลอยได้บุญไปกับข้า มีน้องสาวปักถุงเงินให้พวกเรา"