รุ่งเช้าฟ้าสว่างกระจ่างแล้ว หลินตงและพวกอีกสองสามคนตื่นขึ้นมา เยี่ยจือชิวกับหลินซีกำลังถอนหญ้าและจับหนอนอยู่ในแปลงผักในลานบ้าน
"ซีเอ๋อร์ จือชิว! พวกเจ้ารีบลุกขึ้นมาแต่เช้าเลย!"
หลินตงออกจากเรือนมากล่าวทักทายพวกนาง
"พี่ใหญ่ ตื่นแล้วหรือ? ในหม้อมีข้าวเก็บไว้ให้พวกท่านแล้ว ในอ่างใหญ่นั่นเป็นเส้นหมี่ยืนยาวที่ทำให้ท่าน พวกเจ้าทั้งสี่คนแบ่งกันกินทีหลังนะ"
เส้นหมี่ที่หลินซีตื่นแต่เช้ามานวดคลึงด้วยมือ ใส่ไว้เต็มอ่างใหญ่ ยังมีไข่ดาวน้ำอีกสี่ฟอง
"อ้อ ดีเลย!"
หลินตงล้างหน้าแวบหนึ่ง แล้วมายังครัว
บนลังถึงในหม้อวางอ่างเส้นหมี่ใบใหญ่ไว้ ข้าง ๆ ยังมีหวอหวอแป้งข้าวโพดอีกสองสามอัน
บนแท่นเตามีผักดองสองจาน
จานหนึ่งเป็นแตงกวาดอง จานหนึ่งเป็นเต้าเจี้ยว
"จือชิว อีกประเดี๋ยวพอเสร็จธุระถางหญ้าในแปลงนี้แล้ว เจ้ากลับหุบผาเล็กกับข้าสักหน่อยได้หรือไม่?"
หลินซีมองไปทางเยี่ยจือชิวที่กำลังจับหนอนผักอยู่ข้าง ๆ แล้วเอ่ยถาม
"มิใช่เพิ่งมาจากทางนั่นหรอกหรือ? ไฉนจะกลับไปอีกเล่า?"
เยี่ยจือชิวค่อนข้างงุนงง
"ข้าย่อมมีแผนของข้า เจ้าจะรู้เองอีกประเดี๋ยว"
หลินซีอีกครู่หนึ่งยังต้องพึ่งพาเขาเป็นแรงงาน ย่อมต้องพาเขาไปด้วย
"ได้ แล้วเมื่อใดจะไปหรือ?"
หลินซีมองดูสีฟ้า ใกล้เที่ยงวันแล้ว
"ช่วงบ่ายค่อยไปกันเถิด ฉวยโอกาสที่ตอนนี้อากาศยังไม่ร้อนนัก เราจัดการงานในแปลงดินนี้ให้เสร็จเสียก่อน"
"อืม ได้"