วันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสอง หลินซีและเยี่ยจือชิวต่างยุ่งอยู่กับการนวดแป้ง เตรียมนึ่งหมั่นโถวและซาลาเปาสำหรับกินช่วงตรุษจีน
หลินซีเตรียมนึ่งหมั่นโถวทั้งแบบแป้งขาวและแป้งข้าวโพด
ส่วนซาลาเปา ไส้เนื้อนางปรุงไว้สองอย่าง คือหมูกับหัวไชเท้าอย่างหนึ่ง และไก่กับเห็ดอีกอย่างหนึ่ง
ซาลาเปาไส้ผักก็เตรียมไว้สองชนิด เช่นกัน คือกุยช่ายกับไข่ชนิดหนึ่ง และผักกาดดองกับถั่วเหลืองอีกชนิดหนึ่ง
"พี่ใหญ่ มาช่วยข้าสับไส้เนื้อหน่อยได้หรือไม่" หลินซีเห็นหลินตงกำลังล้างผักอยู่ข้างๆ จึงเอ่ยเรียก
หลินตงวางผักในมือลง แล้วเดินเข้ามา
รับมีดในมือนางไป "ข้าทำเอง เจ้าไปยุ่งเรื่องอื่นเถิด"
หลินตงถือมีดเล่มหนึ่งในแต่ละมือ สับไส้เนื้อดังตุบๆ
นอกจากซาลาเปาแล้ว หลินซียังอยากกินขนมก้อนกลมรสหวาน
ใช้แป้งข้าวโพดผสมแป้งขาวนวด แล้วห่อไส้มันหวานหรือถั่วแดง ก็อร่อยไม่น้อย
นางนำมันหวานและถั่วแดงที่เตรียมไว้ใส่หม้อดินเผาทรายเคี่ยวไฟอ่อน รอจนเปื่อยยุ่ยจนเกือบเป็นเนื้อเดียวกันเหมือนถั่วกวน จึงนับว่าสำเร็จ
เมื่อถึงเวลา ก็ห่อเหมือนซาลาเปา ปั้นเป็นก้อนกลม นำไปนึ่งในหม้อได้เลย
พักแป้งจนฟูแล้ว ทั้งห้าคนลงมือพร้อมกัน หลินซีและเยี่ยจือชิวห่อซาลาเปา
หลินตง เหล่าซื่อ และเหล่าอุ่นวดหมั่นโถว
ทั้งห้าคนทำงานกันอย่างคึกคัก
ไม่นานนัก หมั่นโถวและซาลาเปาลูกแล้วลูกเล่าก็เรียงรายบนลังถึงไม้
ลังถึงยืมมาจากเพื่อนบ้านในหมู่บ้าน ต่างใช้หมุนเวียนกัน