"เอ่อ......"
เหล่าซื่อเยี่ยจือซ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง คล้ายมีคำพูดติดค้างแต่ไม่กล้าเอ่ย
"อะไรหรือ?"
หลินซีสงสัย หรือว่าผู้นั้นจะมีสายสัมพันธ์อะไรกับพวกเขา?
เหล่าอู่กระซิบข้างหลินซี "นั่นคือหญิงที่ปากกล้าที่สุดในหมู่บ้านเรา เมื่อสองเดือนก่อนเพิ่งแต่งงานกับหลิวฉี่คนหมู่บ้านเดียวกัน ตอนนี้เช่าลานเล็กๆ ในอำเภอคอยปรนนิบัติเขาเรียนหนังสือ"
"........"
หญิงที่ปากกล้าที่สุด?
นี่........
หลินซีตัดสินใจเด็ดเดี่ยว ช่างเถิด ทำงานให้เสร็จก่อน คนเราจะไปสู้กับเงินทองไม่ได้
จริงไหม!
คนที่กำลังเดินพลันรู้สึกหน้ามืด ตาลาย ใกล้จะล้มลง
หลินซีก้าวเข้าไปประคองนางไว้ "เจ้าไม่เป็นไรนะ?"
"เจ้า เจ้าเป็นใคร?"
หลิวเสี่ยวเย่เห็นคนที่จู่ๆ มาปรากฏตรงหน้าถึงกับสะดุ้ง ถอยหลังหลายก้าว
หลินซียิ้มอย่างขัดเขิน "ข้าเป็นสาวใหม่ของหมู่บ้านเรา เจ้าคงไม่เคยพบข้า ข้าพอรู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง เมื่อครู่เห็นสีหน้าเจ้าดูไม่ปกติจึงมาดู ช่วงนี้เจ้ารู้สึกไม่สบายเนื้อตัวหรือไม่?"
หลิวเสี่ยวเย่หันมองบนเนิน เมื่อเห็นเยี่ยจือซ่งและเยี่ยจือซ่วง สีหน้าพลันเปลี่ยน
"เจ้าเป็นภรรยาของเยี่ยจือชิว?"
หลินซีพยักหน้า "อืม! จะเป็นภรรยาเขาแล้วช่วยเจ้ารักษาโรคไม่ได้หรือ?"
อีกฝ่ายชะงักไป
หลินซีพูดต่อ "เจ้ามีอาการชี่พร่อง อ่อนเพลีย กินน้อย ถ่ายเหลว และบางครั้งมีเลือดปนหรือไม่"
หลิวเสี่ยวเย่เหมือนถูกทายถูก สีหน้าดูกระอักกระอ่วน