ในหุบเขา พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ชาวบ้านจำนวนไม่น้อยลุกขึ้นมาเริ่มวุ่นวายแต่เช้าตรู่
มีครอบครัวครึ่งหนึ่งบุกเบิกที่ดินเสร็จแล้ว เตรียมหว่านเมล็ดพันธุ์
ยังมีอีกครึ่งหนึ่งที่คนน้อยหรือแรงงานไม่พอ ความเร็วในการบุกเบิกก็ช้าลงบ้าง
เช่น ตระกูลเยี่ยผู้เฒ่า
ฟ้ายังไม่สว่าง ท่านผู้เฒ่าเยี่ยก็เรียกพี่ใหญ่และซานไปบุกเบิกที่ด้วยกัน
ช่วงหลายวันนี้ พ่อลูกสามคนเปิดที่ดินได้ไม่ถึงสามหมู่ ห่างจากเป้าหมายหกหมู่ของเขาอีกครึ่ง
ที่ตั้งบรรพบุรุษของพวกเขาเลือกทำเลดี อยู่ในใจกลางหมู่บ้านและพิงเขาใหญ่
บริเวณรอบตีนเขานั้นผืนใหญ่สามารถเปิดเป็นที่ดินปลูกพืชได้
คำนวณแล้วเกือบห้าหมู่ หากเปิดที่ดินหน้าประตูนั้นด้วย ก็พอจะครบหกหมู่
ไม่กี่วันมานี้ท่านผู้เฒ่าเยี่ยเห็นหลายครอบครัวในหมู่บ้านเริ่มหว่านเมล็ดแล้ว เขายิ่งร้อนใจ
ฟ้ายังไม่สว่าง ก็เรียกทุกคนขึ้นมาทำงาน
“พ่อ เมื่อคืนยามไฮ่ปลาย (สี่ทุ่ม) ถึงได้นอน ฟ้ายังไม่สว่างก็ให้ตื่นอีก พ่อคิดจะทรมานคนให้ตายหรือ” พี่ใหญ่สวมเสื้อพลางบ่นพลาง
สองวันนี้ท่านผู้เฒ่าเยี่ยตื่นแต่เช้ามืด กลับดึกดื่น อีกทั้งกินข้าวไม่ลง
ทั้งคนดูแก่ลงไม่น้อย ผมหงอกเกือบครึ่ง
“นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังจะนอน! ในหมู่บ้านส่วนใหญ่เขาหว่านเมล็ดกันแล้ว ที่ดินเรายังเปิดไม่เสร็จ ปีหน้าจะมีข้าวกินหรือไม่ ก็ดูว่าพวกเจ้าพยายามแค่ไหน เฮ้อ...”