เพิ่งแต่งก็โดนแยกเรือน พ่อแม่สามีลำเอียงสำนึกผิดร่ำไห้

ตอนที่ 242 อากาศหนาวเย็นลงฉับพลัน

6 นาที· 1.3K คำ

ยามนี้เป็นช่วงปลายเดือนอ้าย เข้าสู่ต้นเดือนสองแล้ว อากาศหาได้อบอุ่นขึ้นไม่ กลับหนาวเย็นลงทุกขณะ

เมื่อเห็นว่าฟืนที่เก็บไว้ในบ้านมีไม่มากแล้ว ผู้คนในหมู่บ้านช่วงนี้จึงเข้าป่าบ่อยครั้ง

คิดจะตัดไม้มาเป็นฟืนตากไว้สักสิบวัน หากหนาวก็จะได้ใช้ต่อ ถ้าไม่หนาวก็เก็บไว้ในห้องฟืน ไม่เปลืองพื้นที่

ผู้อาวุโสที่มีอายุหน่อย ทนเห็นบ้านไร้ฟืนไม่ได้ ทั้งที่ในห้องฟืนและลานบ้านยังกองฟืนอยู่ไม่น้อย แต่ก็เกรงว่าจะไม่พอใช้

พอมีเวลาว่างก็มักเดินเข้าป่าบ้าง กลับมาก็แบกฟืนมัดใหญ่มาด้วย

สำหรับหลินซี พวกนางมิได้กังวลเรื่องฟืนไม่พอใช้ ที่หุบผาเล็กยังมีไม้แห้งกองไว้รอผ่าอีกมาก

ตรงกันข้าม หลินซีกลับเป็นห่วงแม่ลูกคู่หลี่ชุ่ยอวิ๋น กลัวพวกนางไม่มีฟืนใช้

สองวันนี้ นางช่วยชุ่ยอวิ๋นดูแลโกวเอ่อร์ ส่วนชุ่ยอวิ๋นก็เข้าป่าไปเก็บฟืน

ตอนนี้โกวเอ่อร์อายุหนึ่งขวบกว่า เดินคลานตามโต๊ะหรือเตียงอิฐได้ช้าๆ แล้ว แต่ยังต้องมีคนดูแล

เมื่อหลินซีมีธุระ ก็จะให้พี่ใหญ่หรือสี่ตี้ ห้าตี้ ช่วยดูแลสักครู่

ในเรือน ริมเตาไฟมีมันหวานและมันฝรั่งย่างสุกวางไว้ กลิ่นหอมรวยรินจากข้างเตาไฟ

โกวเอ่อร์ได้กลิ่นหอมก็ค่อยๆ คลานไปตามขอบเตียงอิฐตรงไปยังเตาไฟ

หลินซีเห็นเขาใกล้คลานถึงปลายเตียงอิฐ นางจึงลงจากเตียง ไปนั่งยองๆ ข้างหลังคอยระวัง

จนกระทั่งเขาเดินอย่างกล้าๆ กลัวๆ ไปถึงข้างเตาไฟ มือน้อยเอื้อมจะจับมันหวานที่ย่างสุก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป