หลินซีพิงเสากลางใต้ชายคา ทอดสายตามองสายฝนที่ตกลงมาราวกับเทน้ำ
เพียงชั่วครู่ ฝนก็ยิ่งตกหนักขึ้นกว่าเดิม
"จือชิว พวกเรากลับไปที่หุบผาเล็กนั่นกันเถิด ข้าคาดว่าพี่ใหญ่กับพวกคง จะกลับมาจากทางนั้น"
หลินซีเมื่อวานซืนได้เก็บศิลา ณ ที่นั่นขึ้นมาก่อนแล้ว นางเกรงว่าหากพี่ใหญ่กับพวกกลับมา ตนกับเยี่ยจือชิวกลับไม่อยู่ที่หุบผาเล็ก จะไม่มีใครช่วยเปิดเส้นทางให้ ก็จะกลับเข้ามาไม่ได้
ดังนั้นจึงเก็บศิลาขึ้นมาก่อนล่วงหน้าสองวัน เช่นนี้ไม่ว่าพวกเขาจะกลับมาเมื่อใด ก็สามารถเข้ามาได้ทันที
"ได้ ข้าจะไปหยิบเสื้อกันฝน"
เยี่ยจือชิวลงกลอนประตูใหญ่ของเรือนเล็กในหุบเขาจากด้านในก่อน เห็นว่าในลานบ้านไม่มีปัญหาใดแล้ว จึงตามหลินซีออกจากห้องฟืนมุ่งสู่หุบผาเล็ก
ทั้งสองฝ่าสายฝนหนักมาถึงถ้ำในหุบผาเล็ก หลินซีถอดเสื้อกันฝนออก
แม้จะสวมเสื้อกันฝน แต่กางเกงช่วงล่างก็เปียกชุ่มแล้ว
"ข้าไปหยิบชุดแห้งมาสองชุด พวกเราเปลี่ยนกัน"
เยี่ยจือชิวหันหลังแขวนเสื้อกันฝนไว้ที่หน้าผาตรงปากถ้ำ เดินเข้าห้องนอนไปหยิบชุดที่สวมใส่เป็นประจำออกมาจากตู้สองชุด
ส่งให้หลินซีหนึ่งชุด อีกชุดหนึ่งวางบนเก้าอี้ข้างๆ ยืนอยู่กับที่เริ่มถอดเสื้อผ้า
หลินซีเดินเข้าไปด้านในหน่อย นั่งบนเก้าอี้เปลี่ยนออกจากชุดเปียก
เม็ดฝนใหญ่มาก ตกลงมาเปรี้ยงปร้างกระทบแม่น้ำข้างๆ พื้นดิน และท้องนา
ต้นกล้าผักในแปลงผักถูกฝนกระหน่ำจนกระจัดกระจาย
โชคดีที่ในหมู่บ้านพวกเขาขุดคูระบายน้ำไว้ล่วงหน้า