เที่ยงวันทำกับข้าวไว้มาก พวกเขาไม่ได้กินมากนัก
"กับข้าวที่เหลือ พวกเราเอามารวมกันอุ่นทีเดียวก็พอกินแล้ว"
เยี่ยจือชิวใช้กระทะเทกับข้าวที่เหลือรวมเข้าด้วยกัน พลางพูดกับหลินซี
"อืม ตกลง ข้าจำได้ตอนเด็กๆ ปู่ย่าก็ช่วงตรุษนี่แหละ จะเอากับข้าวที่เหลือทั้งหมดมารวมกัน อุ่นในหม้อเดียวกัน อร่อยนัก"
คิดถึงกับข้าวคลุกรวมที่เคยกินตอนเด็ก หลินซีหวนคิดถึงยิ่งนัก
"ฮ่าๆๆ ตอนเด็กๆ พวกเราตรุษจีนก็กินแบบนี้"
กินข้าวเสร็จ หลายคนว่างไม่มีอะไรทำ ก็นั่งบนเตียงอิฐเล่นหมากห้าต่ออีก
ตั้งแต่เรียนรู้วิธีเล่นแล้ว ไม่ว่ามีธุระหรือไม่ก็ชอบมาเล่นสักสองสามตาเสมอ
"ไว้ข้าจะไปเก็บหินใสๆ สวยๆ ที่ริมแม่น้ำในป่าลึก มาทำตัวหมากสักชุดเอง!"
หลินตงมองก้อนหินดำๆ ในมือ พลางพูดกับพี่น้องสกุลเยี่ยสามคนที่อยู่ข้างๆ
"ไม่ต้องลำบากถึงเพียงนั้น ข้าไปเอาตัวหมากของจริงมาให้พวกเจ้าดีกว่า"
หลินซีเดินไปยังห้องด้านใน เปิดร้านค้าระบบซื้อตัวหมากชั้นดีสำหรับหมากล้อมหนึ่งชุด
ตัวหมากธรรมดาต้องใช้เงินหนึ่งตำลึง ส่วนที่นางซื้อนี้ใช้ 200 คะแนน น่าจะดีกว่าที่ขายตามท้องตลาดอยู่บ้าง
พวกนั้นเห็นหลินซีหยิบหมากสองกระปุกกับกระดานหมากออกมาจากห้องด้านใน ก็ตะลึงค้างอยู่กับที่
"ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ ซื้อตอนไหนน่ะ?"
"เสี่ยวเม่ย เจ้าเอามาจากถุงสารพัดนึกของเจ้าอีกแล้วหรือ?"
หลินตงถูกถุงสารพัดนึกของนางปราบพยศจนราบคาบแล้ว ทำไมมีทุกอย่างเช่นนี้!