ทันใดนั้นเจ้าลูกหมาป่าพอมาถึงเท้าหลินตง ก็พลันหยุดชะงัก
มันหมุนตัวอยู่ที่ขาเขาทีหนึ่ง ก่อนจะวิ่งตรงไปหาหลินซี
เยี่ยต้าจ้วงคิดในใจ หมาป่าตัวนี้มีโรคหรือไร?
ทำไมถึงเหมือนสุนัขนัก อีกทั้งยังรู้จักหมุนตัวอีก??
ที่ทำให้เขาตะลึงงันยิ่งกว่าคือ เจ้าหมาป่าตัวนั้นกลับมุดเข้าไปในอ้อมกอดของหลินซี แล้วยังคลอเคลียออดอ้อนนางอีก????
เขาบ้าไปแล้ว หรือว่าหมาป่าบ้าไปแล้ว?
ชาวบ้านที่ตกตะลึงไม่แพ้เขา
คาดไม่ถึงว่าเจ้าหมาป่าตัวนี้จะสนิทสนมกับบุตรสะใภ้จือชิวถึงเพียงนี้?
มองอย่างไรก็เหมือนสุนัขที่พวกเขาเลี้ยงไว้ที่บ้านตัวหนึ่ง
หมีดำหลุดพ้นจากการควบคุมของลูกหมาป่า ในที่สุดก็ปล่อยแขนทั้งสองเป็นอิสระ เห็นมันเร่งฝีเท้าวิ่งตรงมายังกองไฟ
เยี่ยจือชิวและชายหนุ่มข้างๆ เตรียมธนูและกระบองไว้พร้อมนานแล้ว เพียงรอให้มันมาถึงก็จะรุมต้อนรับมันพร้อมกัน
"มาแล้ว ทุกคนระวังหน่อย อย่าให้มันเข้าใกล้ตัวเด็ดขาด"
"ทราบแล้วจือชิว เจ้าก็ระวังตัวด้วย!"
ทุกคนยังฝังใจกับเหตุการณ์ที่เยี่ยจือชิวเคยถูกหมีดำทุบขาหัก ยังคงใจคอไม่ดี
ต่างพากันระแวดระวัง ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
เยี่ยจือซ่งและเยี่ยจือซ่วงทั้งสองคน สายตาจับจ้องอยู่ที่ร่างของหมีดำไม่เคยละสายตา
จนกระทั่งมันพุ่งเข้ามา ถึงได้ยกเกาทัณฑ์กลขึ้นยิงใส่มัน
เนื่องจากทั้งสองอยู่ด้านข้าง ลูกธนูของเยี่ยจือซ่งยิงถูกหูข้างหนึ่งของมัน ส่วนเหล่าอู่ยิงถูกตาข้างหนึ่งของมัน