ทางด้านเยี่ยจือซ่งและเยี่ยจือซ่วงทำกับข้าวสี่อย่าง
อย่างแรกคือกระต่ายตุ๋นน้ำแดง ใส่มันฝรั่งหั่นชิ้นใหญ่กับมะเขือยาวตากแห้ง เนื้อกระต่ายตุ๋นเปื่อยนุ่ม มันฝรั่งทอดมาก่อน ผิวนอกหอมกรุ่น ด้านในนุ่มละมุน กลิ่นหอมฟุ้งยั่วยวนให้หวังกั่วผู้กำลังสุมไฟน้ำลายไหลไม่หยุด
อย่างที่สองคือเนื้อแพะภูเขาตุ๋นผักกาดขาวใส่หัวไชเท้า ใส่แป้งมันสำปะหลังลงไปด้วย น้ำซุปมาก ผักและเนื้อก็ไม่น้อย
อีกสองอย่างเป็นกับข้าวผัก
อย่างหนึ่งคือยำหอมป่าใส่เต้าหู้ เต้าหู้ขอให้ตาทวดในหมู่บ้านทำใหม่วันนี้เอง เป็นเต้าหู้ก้อนใหญ่ถึงสองชุด หอมป่าครึ่งกระบุง คลุกเคล้าเต็มอ่างไม้ใหญ่อ่างหนึ่ง
อีกอย่างคือยำหน่อไม้ เป็นหน่อไม้วสันต์ปีนี้ อ่อนนิ่มที่สุด
ทั้งหมดนี้หลินซีเก็บไว้ในมิติมาตลอด
ตอนนั้นพวกเขาขุดหน่อไม้พวกนี้เสียแรงกายแรงเวลาไม่น้อยเลย
หวังจือล้างจานอ่างที่ยืมมาจากในหมู่บ้านสะอาดเอี่ยม กองเรียงเป็นตั้ง ๆ ยกมาไว้ด้านข้างเยี่ยจือซ่ง
"ท่านสี่ เราลงจานกันเลยหรือยังเจ้าคะ"
หวังจือวางจานลงบนตอไม้ มองดูเยี่ยจือซ่งที่ตักกับข้าวออกจากกระทะแล้ว
เยี่ยจือซ่งได้ยินเสียงจากด้านหลัง หันไปดูเห็นเป็นหวังจือซึ่งยืนประชิดตัวตน
หน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ขยับตัวออกไปอีกฝั่งอย่างไม่ใคร่เป็นธรรมชาติ
"ดี งั้นเรามาลงจานกันเถอะ ทางพี่ใหญ่คงจัดโต๊ะเรียบร้อยแล้วกระมัง"
"แล้วท่านสี่ ข้าเอาขนมเปี๊ยะใส่ตะกร้าเลยดีไหม"
หวังกั่วไม่ต้องสุมไฟแล้ว เมื่อครู่ลุกขึ้นไปล้างมือมาเรียบร้อย
เยี่ยจือซ่งหันกลับมามองหวังกั่วที่เดินเข้ามา