เรื่องของเหล่าซื่อไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการฉลองตรุษปีใหม่ของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
ชีวิตก็ดำเนินไปตามปกติ
พลันแวบเดียวก็ถึงวันขึ้นสิบหกค่ำ ปีใหม่ถือว่าผ่านพ้นไปอย่างแท้จริงแล้ว
ทุกครัวเรือนต่างเริ่มเตรียมตัวสำหรับการไถหว่านในฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาถึง
หลินซีและเยี่ยจือชิวนำเมล็ดพันธุ์มันหวานและมันฝรั่งไปมอบให้เยี่ยเหวิน พร้อมทั้งสอนวิธีการเพาะปลูกให้เขาด้วย
ที่เหลือก็ให้เขาไปบอกกล่าวชาวบ้านถึงวิธีปลูกและจัดสรรเมล็ดพันธุ์กันเอง
แม้ปีใหม่จะผ่านพ้นไปแล้ว แต่บนภูเขาก็ยังไม่อาจเข้าไปได้อยู่ดี
ตอนนี้อากาศหนาวเย็นยิ่งกว่าช่วงก่อนตรุษปีเสียอีก บนเขามีวัชพืชและพุ่มไม้ที่ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งขาวโพลนไปทั่ว พื้นดินยังมีเกล็ดบางเบาปกคลุมราวกับน้ำแข็ง
ย่ำเดินบนนั้นลื่นนัก หากไม่ระวังก็อาจพลัดตกลงไปยังไหล่เขาได้
ดังนั้นหลินซีและพรรคพวกจึงไม่ได้ขึ้นไปบนเขามาเป็นเวลานานแล้ว อย่างมากก็แค่เดินวนเวียนอยู่แถวหุบผาเล็ก ดูว่ากับดักที่พวกเขาวางไว้ก่อนหน้านี้มีเหยื่อหรือไม่
ถ้ามี พวกเขาก็จะได้กินเนื้อสดใหม่ ส่วนที่เหลือก็จะเก็บไว้ในมิติ ทยอยกินต่อไป
เนื้อแดดเดียว ไส้กรอก ปลาแห้ง และเนื้อสัตว์ป่าที่บ้านยังมีอีกไม่น้อย เพียงพอให้พวกเขากิน
อย่างไรเสียตอนนี้ก็ขายเหยื่อไม่ได้ จึงถือเสียว่าเป็นรางวัลแก่ตนเอง
หลังกินอาหารเช้าแล้ว ทั้งครอบครัวก็เหลือเพียงเสี่ยวหนีชิวไว้ที่ลานบ้าน หลินซีและพวกพากันกลับไปยังหุบผาเล็ก
ช่วงนี้ที่ตรงนั้นยังมีที่ดินว่างอยู่บ้าง พวกเขาตั้งใจจะพรวนดินไว้ รอให้อากาศอบอุ่นแล้วค่อยปลูกพืชไร่หรือผัก