พริบตาเดียวก็เข้าสู่ช่วงปลายเดือนแปด อากาศร้อนขึ้นทุกวัน
แม้ในหุบเขาจะดีกว่าด้านนอกเล็กน้อย แต่พอถึงเที่ยงวันก็ไร้เงาคนแม้แต่คนเดียว
หลินซีกับพวกนอกจากจะออกมาทำงานตอนเช้าตรู่และพลบค่ำแล้ว ยามที่แดดร้อนจัดก็หลบร้อนอยู่ในถ้ำเล็กใกล้ ๆ น้ำตกตรงหุบผาเล็ก
"ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ ข้ากับท่านสี่จะไปแถว ๆ ทางใต้ดูหน่อย เผื่อว่าจะล่าเหยื่ออร่อย ๆ กลับมาได้สักสองอย่าง ตอนเที่ยงเราจะได้เพิ่มกับข้าวเป็นรางวัลให้ลิ้น"
เหล่าอู่เป็นคนที่อยู่นิ่งเฉยไม่ได้ แค่นั่งที่นี่สักพักก็อยู่ไม่ติดแล้ว
หลินซีมองดูแสงแดดเจิดจ้าด้านนอก "ได้สิ ใต้ร่มน้ำตกข้าแช่น้ำถั่วเขียวไว้สองไหกับน้ำบ๊วยเปรี้ยวอีกสองไห เจ้ากับสี่ตี้ถือไปไหหนึ่ง เข้าไปในเขาระวังตัวด้วย อย่าวิ่งไปไกลนัก"
"ทราบแล้ว ท่านพี่สะใภ้ใหญ่!"
เยี่ยจือซ่งไปที่ใต้น้ำตก หยิบน้ำบ๊วยเปรี้ยวไหเล็กที่สุดใส่ในกระบุง แล้วใช้ใบไม้คลุมปิดไว้
ทั้งสองถือคันธนูกับลูกธนูเดินไปทางทิศใต้สุดของหุบผาเล็ก
"ท่านสี่ เมื่อคราวก่อนข้าเห็นทางใต้สุดมีลาดชันเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง สามารถตรงลงไปได้ พวกเราไปดูที่นั่นกันเถิด?"
เยี่ยจือซ่วงคราวก่อนแอบไปสอดแนมมาแล้วรอบหนึ่ง ในหุบผาเล็กนี้เงียบสงัดเกินไป แม้แต่กระต่ายกับไก่ป่ายังเห็นได้ยาก หากอยากล่าเหยื่อก็ต้องออกจากหุบเขาไปทางเขาหนานซาน
"ลงจากตรงนี้หรือ?"
ไม่นานทั้งสองก็มาถึงลาดชันเล็ก ๆ ที่เยี่ยจือซ่วงพบเมื่อคราวก่อน
"ใช่ ลงจากทางนี้ ท่านสี่ระวังหน่อย จับเถาไม้ข้าง ๆ ไว้"