ยามบ่าย ที่หน้าบ้านผู้ใหญ่บ้านก็มีคนมาล้อมอยู่ไม่น้อย เมื่อได้ยินว่าเยี่ยจือชิวเป็นผู้นำทีม และหลินตงก็ร่วมไปด้วย
ทุกคนจึงไม่มีข้อกังวลอะไร ต่างกระตือรือร้นมาลงชื่อ
“ผู้ใหญ่บ้าน เพิ่มข้ากับพี่ใหญ่ด้วย!”
“แล้วก็พี่น้องสกุลข้าอีกสามคน!”
เยี่ยต้าจ้วงได้ยินว่าเยี่ยจือชิวจะไป เขาก็กลับบ้านไปบอกมารดา แล้วพาน้องชายอีกสองคนมาลงชื่อด้วย
เดิมทีมารดาห้ามไม่ให้เขาไปอีก โดยบอกว่าเนื้อยังมีอีกมาก ถ้าออกไปล่าเพิ่มบ้างก็พอใช้ตลอดฤดูหนาวแล้ว
แต่เยี่ยต้าจ้วงยังอยากแต่งงานกับหลี่ชุ่ยอวิ๋นก่อนตรุษจีน งานนี้เขาจึงต้องเก็บสินสอดกับเงินแต่งงานไว้ก่อน
อีกอย่าง ถ้าถึงคราวต้องจัดโต๊ะ ก็ต้องใช้เนื้อและเงินอยู่ดี
ในบ้านแม้เนื้อไม่ขาด แต่เงินกลับมีไม่มาก
เสบียงก็มีน้อยเช่นกัน
พี่น้องสามคนซึ่งกินจุทีละคนๆ
เกรงว่าฤดูหนาวเดียวจะอยู่ไม่ได้
“ท่านอา แล้วข้าด้วย!”
เยี่ยเถี่ยจู้เห็นต้าจ้วงสามพี่น้องลงชื่อแล้ว ก็ลงชื่อตามไปด้วย
หลายคนไปด้วยกันก็ปลอดภัยขึ้น
“ได้ มากันทีละคนนะ!” เยี่ยต้าจงนั่งจดรายชื่ออยู่หน้าโต๊ะ
ส่วนผู้ใหญ่บ้านคอยรักษาความเรียบร้อยอยู่ข้างๆ
ชั่วประเดี๋ยวก็มีผู้ลงชื่อกว่า 20 คน
“หากยังมีผู้ใดประสงค์จะลงชื่อ ให้มารายงานที่ต้าจงช้าสุดพรุ่งนี้ค่ำ”
ใกล้เลิก ผู้ใหญ่บ้านก็กำชับอีกครั้ง
“ทราบแล้ว!”
เมื่อต่างแยกย้ายกันไปไกลแล้ว เยี่ยต้าจงก็มองบิดาตน