"พวกเรากำลังตกปลา!"
เยี่ยจือซ่วงดึงคันเบ็ดขึ้น คว้าปลาตัวใหญ่หนักราวสองชั่งได้พอดี
เยี่ยจือเฟิงมองไปทางเหล่าอู่ "โอ้โฮ ตัวไม่เล็กเลยนี่! พวกเจ้ามีวิธีมากมายจริง นี่ไปเรียนมาจากไหนอีก?"
"พี่เซี่ยเป็นคนสอน นี่คือสหายพี่ตง เซี่ยจืออัน!" เหล่าซื่อแนะนำให้พี่ชายทั้งสองรู้จัก
เซี่ยจืออันมองดูคนในแม่น้ำที่หน้าตาคล้ายเหล่าซื่อกับเหล่าอู่ ถามด้วยความสงสัย "นี่คือพี่น้องของพวกเจ้ารึ? หน้าตาคล้ายกันทีเดียว"
"นี่พี่รองของพวกเรา เยี่ยจือเฟิง พี่สามเยี่ยจืออิง" เหล่าซื่อแนะนำคนที่ยืนในแม่น้ำให้เซี่ยจืออันรู้จัก
เซี่ยจืออันตาเป็นประกาย "ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าห้าพี่น้อง มีชื่อว่า จิวเฟิงอิงซ่งซ่วง?"
เยี่ยจือซ่วงพยักหน้า "ตอนนั้นท่านอาแปะของข้าคิดชื่อ หากเป็นเด็กหญิงก็จะชื่อ เฟิงเอ๋อร์ และเสี่ยวซ่วง แต่คาดไม่ถึงว่าพวกเราห้าคนจะเป็นเด็กชายหมด จึงใช้ชื่อเรียงตามลำดับมาเช่นนี้"
เซี่ยจืออันยิ่งสงสัย "แล้วเหตุใดน้องสาวของพวกเจ้าจึงชื่อว่าซวงเอ๋อร์?"
"วันที่เสี่ยวเม่ยเกิดตรงกับวันซวงเจี้ยง พ่อข้าจึงตั้งชื่อให้นางว่าเยี่ยซวง"
"......"
ช่างเถอะ เป็นชื่อที่ช่างมักง่ายนัก! เซี่ยจืออันคิดในใจ
"แล้วพี่เซี่ย ชื่อของท่านผู้ใดตั้ง?"
เยี่ยจือซ่งถามกลับ
"ของข้าหรือ? ก็บิดามารดาข้าตั้งสิ พวกท่านหวังให้ข้าอ่านหนังสือออกหน้าออกตา มีความมุมานะบากบั่น มารดาข้าหวังให้ข้าชีวิตราบรื่นปลอดภัย"