ทั้งสองกลับมาหลังจากคั้นน้ำมันเสร็จ ฟ้ามืดสนิทแล้ว
อาหารค่ำเป็นฝีมือเหล่าซื่อกับพวก เคี่ยวไก่ป่าหนึ่งตัว ผัดกับข้าวสองอย่าง
โจ๊กเป็นมันหวานกับข้าวหยาบ
"พี่ใหญ่ นี่คือน้ำมันที่พวกท่านคั้นมาหรือ?"
เหล่าซื่อเห็นทั้งสองออกไปครึ่งค่อนวัน ได้กลับมาเพียงน้ำมันไม่ถึงสิบชั่ง
"อืม ไม่คิดว่าอัตราการออกน้ำมันจะน้อยถึงเพียงนี้ สู้ซื้อน้ำมันมากินโดยตรงยังง่ายกว่าเสียอีก!" เยี่ยจือชิวเองก็คาดไม่ถึงว่า ยี่สิบชั่งจะได้น้ำมันเพียงหกเจ็ดชั่ง
หลินซีกล่าวพลางยิ้ม "ก็ไม่น้อยแล้วนี่นา ยังมีถั่วอัดและกากถั่วลิสงอีกตั้งเยอะ"
นางนำถั่วอัดและกากถั่วลิสงที่ได้กลับมาตัดเป็นแผ่นหนาด้วยมีด แล้ววางลงในโอ่ง ปิดฝาเก็บไว้
อยากกินเมื่อไรก็เอาออกมาอุ่นบนกระทะ จะหอมนุ่มอร่อยยิ่งนัก
ทำให้นางหวนนึกถึงวัยเด็ก เมื่อปู่ย่าคั้นน้ำมันเสร็จแล้วก็จะนำกากถั่วลิสงมาให้นางกิน ขนมเปี๊ยะแข็งๆ นั้น พอนำไปนึ่งบนไฟก็จะเปลี่ยนเป็นหอมนุ่มหนึบ อร่อยเป็นพิเศษ
ในหุบเขาติดต่อกันหลายวันล้วนครึ้มฟ้าครึ้มฝน ไร้ตะวัน ทั้งหิมะก็ไม่ตก
วันนี้หลินซีกินข้าวเสร็จแต่เช้า เตรียมเริ่มคั่วเมล็ดสน ถั่วลิสง เมล็ดวอลนัต และผลไม้เปลือกแข็งอื่นๆ
เพื่อเตรียมขนมกินเล่นไว้ต้อนรับวันปีใหม่
หลินซีตั้งเตาหินชั่วคราวขึ้นบนพื้นที่ว่างในหุบผาเล็ก เสาะหาหม้อเหล็กใหญ่ใบหนึ่งตั้งไว้ข้างบน
การคั่วเมล็ดสนริมใช้ไฟแรงไม่ได้ นางล้วนเก็บกิ่งไม้เล็กๆ มาใช้เป็นฟืน
ก่อไฟใต้ก้นหม้อ รอจนหม้อเหล็กร้อนแล้ว จึงเทเมล็ดสนลงในหม้อ ใช้พลั่วไม้ขนาดใหญ่หน่อยคนกลับไปมาอย่างไม่หยุด