หลินซีใช้ท่อนไม้ขีดวงกลมขนาดใหญ่บนพื้นที่ปรับเรียบไว้แล้ว
“ทำอะไรน่ะ”
หลินตงมองดูการกระทำของเสี่ยวเม่ยด้วยความสงสัย
“เริ่มขุดตามเส้นที่ข้าวาดไว้เลยเจ้าค่ะ ขุดลึกประมาณถึงต้นขาก็พอ”
หลินซีพูดพลางใช้มือเทียบระดับให้ทั้งสามคนดู
ช่วงนี้แผลของเยี่ยจือซ่งดีขึ้นมาก สามารถลุกจากเตียงเดินเองได้แล้ว
สองวันก่อนหลินซีเพิ่งแกะไหมที่แผลให้
“ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ นี่คือเตาเผาดินที่ท่านจะทำหรือ” เยี่ยจือซ่งเดินมาหยุดยืนดูอยู่ข้างๆ
หลินซีผงกศีรษะ “นี่เป็นแค่แบบร่างเบื้องต้น ข้างหลังยังต้องทำเพิ่มอีก”
หลินซีขุดร่องแคบยาวอีกช่องที่ด้านข้างของหลุมกลมใหญ่ เตรียมทำเป็นปล่องควันของเตาเผาดิน
เวลาถ่านหรืออิฐจะได้ให้ควันระบายออกจากช่องนี้
เมื่อขุดหลุมกลมและช่องควันเสร็จ ดูคล้ายกระบวยไม้
หลินซีเดินไปด้านหลังหลุมกลม แล้วเซาะช่องหนึ่งขึ้น เตรียมทำเป็นปากไฟ
ทะลุตรงไปยังหลุมกลมใหญ่ที่เพิ่งขุดไว้
ดินที่ขุดขึ้นมา หลินซีไม่ให้พวกเขาทิ้ง “พี่ใหญ่ พี่เอาถังน้ำไปตักน้ำมาสองถัง ข้ามีประโยชน์ใช้สอย”
หลินตงฟังเสร็จก็กลับไปหยิบถังไม้ที่เรือน ไม่นานก็หาบน้ำสองถังมา
“จือชิว เจ้ากับห้าตี้ช่วยเอาดินที่ขุดขึ้นมาผสมเป็นเลน แล้วเอาเลนปะไว้ที่สองข้างของปล่องควัน”
ทั้งสองฟังจบก็เริ่มใช้เสียมโกยดิน เทน้ำ และคลุกเลน