"อืม ท่านพ่อกับท่านแม่มีเรื่องจะพูดกับพวกเขา ให้ข้ามาบอก"
เยี่ยซวงยังไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร จึงไม่กล้าบอกหลินซีมากนัก
"เช่นนั้นเจ้าก็นั่งรออยู่ที่นี่สักครู่เถิด คาดว่าอีกไม่นานก็คงกลับมาแล้ว"
หลินซีย้ายเก้าอี้มาให้ นางนั่งลงข้างตน ดูตนเองปั้นขนมถังหยวน
"ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ สิ่งนี้ท่านปั้นดูน่าสนุกยิ่งนัก"
เยี่ยซวงเมื่อก่อนอยู่แต่ในโรงเย็บปัก หลายสิ่งหลายอย่างล้วนไม่เคยพบเห็น
ปกติก็เอาแต่เย็บปัก ปั่นด้าย ทอผ้า แทบจะไม่เคยสัมผัสสิ่งของนอกบ้าน
ส่วนขนมหยวนเซียวนั้น ในยุคของพวกนางยังไม่มีใครเคยชิม
"สิ่งนี้เรียกว่าถังหยวน เป็นของกินซึ่งจะกินกันในวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนอ้าย พวกเจ้าเมื่อก่อนตรุษจีนไม่กินสิ่งนี้หรือ"
เยี่ยซวงส่ายหน้า "ไม่เคยกินเลยเจ้าค่ะ ตรุษจีนกับวันขึ้นสิบห้าค่ำพวกเรากินแต่เกี๊ยว"
"......."
"รอทำเสร็จแล้ว เจ้ามาลองชิมดู ของสิ่งนี้เป็นรสหวาน บางอย่างก็ไส้ผลไม้ บางอย่างไส้งาดำ ยังมีไส้ถั่วลิสงอีกด้วย"
หลินซีชี้ไปยังขนมถังหยวนซึ่งปั้นเสร็จอยู่ในตะกร้า แนะนำรสชาติต่างๆ
เยี่ยจือชิวกลับมาจากข้างนอก ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังจากในลานบ้าน
เขากำลังคิดว่าเวลานี้ใครจะมา
เปิดประตูเห็นเยี่ยซวง ก็สะดุดเล็กน้อย
"ซวงเอ๋อร์ มาได้อย่างไรเล่า มีธุระหรือ"
เยี่ยซวงเห็นท่านพี่ใหญ่กับพวกเขากลับมาจากข้างนอก "ท่านพี่ใหญ่ พี่ตง ท่านสี่ ท่านห้า พวกท่านกลับมาแล้ว"
"ซวงเอ๋อร์มาแล้วรึ เหตุใดวันนี้จึงมาแต่ผู้เดียว"