"มาเถิดชาวบ้าน มากินเมล็ดแตงโม ถั่วลิสงกัน!"
ภรรยาเยี่ยเหวินและบุตรสะใภ้ช่วยกันยื่นของขบเคี้ยวให้ผู้คนที่มาร่วมงาน
โดยเฉพาะพวกเด็กๆ วิ่งจากบ้านนี้ไปบ้านนั้น เสื้อผ้ายัดใส่ไว้จนพูน
แม้แต่ถุงผ้าในมือก็ใกล้จะเต็มแล้ว แต่ยังไม่รู้จักพอ
มุดเข้าไปในฝูงชนแย่งของอร่อย
"มี มีทุกคน! พวกลิงน้อยจอมซนเอ๊ย"
ภรรยาเยี่ยเหวินยิ้มพลางหยิบใส่ถุงผ้าเล็กๆ ที่พวกเด็กๆ ถือมา
หลินซีและคนอื่นๆ ออกมา ในมือยังถือกล่องอาหารหนึ่ง ภายในบรรจุของอร่อยนานาชนิด
เนื่องจากพวกนางพักอยู่ไกลจากหมู่บ้าน และอยู่ทางทิศใต้สุด
ดังนั้นชาวบ้านจึงไม่ค่อยไปทางพวกนางเอง เพื่อความครึกครื้นนางจึงเตรียมของมาแต่เช้า และมากับหลี่ชุ่ยอวิ๋นเพื่อเยี่ยมบ้านเรือนในหมู่บ้าน
ถือโอกาสแจกของขวัญปีใหม่ไปด้วย จะได้ไม่ต้องให้คนในหมู่บ้านจำนวนมากวิ่งไปทางนั้น
"สวัสดีปีใหม่!"
หลินซีและหลี่ชุ่ยอวิ๋นกล่าวอวยพรเยี่ยเหวินและครอบครัวพร้อมกัน
"ดี ดี! ดีทั้งหมด"
ภรรยาเยี่ยเหวินหยิบเมล็ดแตงโมและถั่วลิสงให้พวกนาง
เช่นเดียวกัน หลินซีก็นำกล่องอาหารของตนแจกของกินให้พวกเขา
"อ้าว นี่วอลนัตป่าหรือ? ดูดีจริงๆ!"
ภรรยาเยี่ยต้าจงรับของขบเคี้ยวที่หลินซียื่นให้ ในนั้นมีวอลนัตเคลือบน้ำตาลก้อนใหญ่หนึ่ง
"ใช่แล้ว ข้าใช้น้ำตาลและงาคั่ว ลองชิมดูว่าอร่อยหรือไม่!" หลินซียิ้มตอบ
พวกเด็กๆ ได้ยินว่ามีน้ำตาล ก็รีบเบียดเข้ามายื่นมือขอหลินซี