สามชั่วโมงต่อมา คนแปดคนบวกกับโรเบิร์ตอีกหนึ่งตัวก็มาถึงทะเลเว่ยไห่ได้สำเร็จ
คนกลุ่มนี้ ขับรถกันมาทั้งหมดสองคัน
นอกจากเหรินเหยียนจิงแล้ว จางเหมี่ยนก็มีใบขับขี่และมีรถเหมือนกัน
หลังจากลงจากรถ กลุ่มคนก็เดินไปบนชายหาด
เสิ่นเฉวียนหลี่เหมือนสุนัขที่ถูกปล่อยเชือก พุ่งทะยานไปที่ชายทะเลอย่างบ้าคลั่ง จางเหมี่ยนติดอารมณ์ของเขาไปด้วย หัวเราะลั่นแล้ววิ่งไปที่ชายฝั่งเหมือนกัน
หลังจากเห็นทะเลที่กว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา จิตใจของถังเจินก็เปิดกว้างขึ้น
เธอเพิ่งจะเดินตามเหรินเหยียนจิงไปทางชายหาด ก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ
ในวินาทีที่เพิ่งมาถึงชายทะเล เธอดูเหมือน... ประจำเดือนจะมา
แต่เธอไม่ได้พกของจำเป็นพวกนั้นมาด้วย!
ตอนที่ถังเจินกำลังจะแอบออกไปก่อน เพื่อไปจัดการที่ห้องน้ำ เธอก็ได้รับภารกิจอีกแล้ว อีกแล้ว อีกแล้ว
[ภารกิจที่ยี่สิบเอ็ด: ให้พระเอกดูแลเธอเป็นอย่างดี]
ถังเจินก้มลงใช้ปลายรองเท้าเขี่ยทรายบนชายหาด: "จริงๆ แล้ว... ฉันไม่ต้องการ"
หนึ่งหนึ่งหนึ่งพูดอย่างมั่นใจ [จะเป็นไปได้ยังไงว่าไม่ต้องการ?]
ถังเจินกัดริมฝีปากเบาๆ "เพราะฉันไม่ปวดท้อง ไม่ต้องการให้ใครมาดูแล"
[แต่ตอนนี้นางเอกมีอาการปวดท้อง]
หนึ่งหนึ่งหนึ่งหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ [พ่อแม่ของนางเอกเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยทั้งคู่ ตั้งแต่เด็กพวกเขาตั้งความหวังไว้กับเธอสูงมาก พอผลการเรียนเธอตก พวกเขาจะตำหนิเธออย่างรุนแรง]
[ตอนมัธยมต้น ครั้งหนึ่งเธอสอบปลายภาคไม่ดี ถูกพ่อแม่ขังไว้นอกบ้านสามชั่วโมง]
[ตอนนั้นเป็นช่วงหน้าหนาวที่อากาศหนาวจัด เธอก็เลยมีอาการปวดท้องติดตัวมาเพราะเรื่องนั้น]
[ตอนนี้ให้พระเอกคุ้นเคยกับการดูแลเธอ ต่อไปนางเอกจะได้ใช้ประโยชน์]
อ๋อ...
นี่แหละคือคนปลูกต้นไม้
โชคดีที่ถังเจินรู้ตำแหน่งของตัวเองชัดเจนตั้งแต่แรก ไม่ได้มีความคิดที่ไม่ควรมี เพราะงั้นเธอจึงรับมันได้อย่างราบรื่น