แม้คำถามนี้จะน่าอายสักหน่อย แต่มันก็เป็นคำถามที่สาวน้อยนางรองคนหนึ่งจะถามออกมาได้จริง ๆ
นางรองผู้นี้ไล่ตามความรักที่ร้อนแรงและเปิดเผยตรงไปตรงมา เธอเป็นคนตื้นเขินและชอบเรียกร้องความสนใจ แต่ในเรื่องความรักนั้น เธอไม่ยอมให้มีการละเลยแม้แต่น้อย
แต่ทว่าพระเอกกลับไม่ชอบการเรียกร้องความสนใจแบบนี้ที่สุด
เพราะเขาคิดว่าความรักเป็นเรื่องของคนสองคน ไม่จำเป็นต้องประกาศให้ใครรู้ไปทั่ว
จะเห็นได้ว่าทั้งคู่มีความเห็นที่แตกต่างกันตั้งแต่พื้นฐานความคิดแล้ว ตั้งแต่แรกเริ่มก็เป็นอันรู้กันว่าจะไปด้วยกันได้ไม่นาน
111 [เจิน! สู้ ๆ!]
พอเห็นว่าเหรินเหยียนจิงกำลังจะพาทีมและโรเบิร์ตขึ้นเวทีไปแล้ว ถังเจินก็คว้าแขนของเหรินเหยียนจิงไว้โดยไม่ทันคิด
เหรินเหยียนจิงหันกลับมาถาม "เป็นอะไรไป ที่รัก?"
ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนร่วมทีมและผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ถังเจินก็เอ่ยถามอย่างฝืนใจ "เหรินเหยียนจิง ฉันสำคัญ หรือโรเบิร์ตสำคัญกว่ากัน"
เวลาที่เธอมองคน ใต้ดวงตาของเธอมักจะมีประกายน้ำที่อ่อนโยนราวกับสัตว์น้อยตัวหนึ่ง สายตานุ่มนวลไร้ซึ่งอาวุธ ตอนที่ถามคำถามนี้ แก้มเล็ก ๆ ของเธอแดงเรื่อ ตาสองข้างเป็นประกายระยิบระยับ เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย รอคอยคำตอบจากเขา
กรรมการไม่กี่คนที่ได้ยินคำถามก็หัวเราะออกมาอย่างเป็นมิตร
เหรินเหยียนจิงชะงักไปเล็กน้อย
คำถามนี้ เมื่อก่อนเธอเคยถาม และตอนนั้นเขาก็ตอบไปแล้ว
หรือว่าเธอไม่พอใจคำตอบเดิม?
ครั้งนี้ เขาใช้เวลาคิดเล็กน้อยแล้วตอบ "โรเบิร์ตอยู่กับฉันได้แค่ไม่กี่ปี แต่ฉันอยากเดินไปกับเธอบนเส้นทางที่ยาวไกลกว่านั้นอีกมาก"
พูดจบ เหรินเหยียนจิงก็ลูบหัวเธอเบา ๆ ท่ามกลางเสียงแซวของเพื่อนร่วมทีม เขาก็พาลูกทีมเดินก้าวยาวไปยังเวทีการแสดง