ถังเจินเห็นสายตาของเหรินเหยียนจิงที่จับจ้องอยู่บนใบหน้าเธอเป็นเวลานาน ก็อดถามไม่ได้ว่า “คิดอะไรอยู่เหรอ”
เหรินเหยียนจิงยื่นมือมาลูบริมฝีปากล่างของเธอเบา ๆ “คุณภรรยา อยากจูบเธอจนร้องไห้”
ถังเจิน “??? ”
เธอเอามือไพล่หลัง ทำท่าทางจริงจัง “งั้นคุณก็เลวมากเลยนะ”
111 พยักหน้าหงึก ๆ [งั้นพระเอกก็เลวมากจริง ๆ เลย!]
เหรินเหยียนจิงหักห้ามใจ วางคางลงบนศีรษะเธอ เขาเลวเกินไปจริง ๆ ไม่อยากรักบริสุทธิ์แล้ว
ที่อยากจูบเธอเป็นเรื่องจริง ส่วนจูบจนเธอร้องไห้...
เขาทนให้เธอร้องไห้ไม่ลง
แถมสภาพแวดล้อมแถวนี้ก็ธรรมดา ดังนั้นสุดท้ายเขาก็แค่จุ๊บเธอเบา ๆ ทีหนึ่ง แล้วดึงเธอเข้ามากอด
ช่วงที่ทั้งสองกอดกันเงียบ ๆ มือถือของถังเจินก็สั่นไม่หยุด เหรินเหยียนจิงคลายอ้อมกอด ถามว่า “มีข้อความเหรอ”
ถังเจินหยิบมือถือออกมาพลางพูดว่า “ฉันเข้ากลุ่มห้องแล้วนี่นา แล้วก็มีคนแอดมาเยอะเลย”
เหรินเหยียนจิงขยับเข้ามาใกล้ “ที่รัก ขอดูหน่อย”
บนหน้าจอมีข้อความเป็นแถวยาว
แต่ละแถวมีจุดแดงที่มุมขวาบน ส่วนใหญ่ส่งข้อความมามากมาย ถังเจินยังไม่เคยเปิดอ่าน
หลังจากกวาดสายตาผ่านคำสำคัญบางคำ เขาก็อดถามไม่ได้ว่า “ช็อกโกแลตเหรอ มีใครให้ช็อกโกแลตเธอหรือเปล่า”
ถังเจินลูบจมูกตัวเอง “อืม เป็นของขวัญที่พวกเขาให้ฉัน”
เหรินเหยียนจิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “แล้วยังมีจดหมายรักอีกเหรอ”
ถังเจินกัดริมฝีปาก “ฉันบอกเพื่อนใหม่ว่าฉันมีแฟนแล้ว แต่หลายคนก็ยังไม่รู้...”
พูดจบ 111 ก็ร้องขึ้นทางโน่น [เจินเจิน ภารกิจที่สามสิบสามสำเร็จแล้ว!]
ถังเจินชะงักเล็กน้อย ภารกิจที่สามสิบสามคือทำให้เหรินเหยียนจิงโกรธ ในเมื่อภารกิจสำเร็จ ก็หมายความว่าตอนนี้เขา... โกรธงั้นเหรอ