มาแล้ว มาแล้ว ปัญหาเรื่องเลิกกัน ถึงจะมาช้าแต่ก็มาถึง
ถังเจินไม่อยากคุยเรื่องนี้กับแม่ของถังเจินในสถานการณ์แบบนี้ เธอพูดว่า "ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง"
แม่ของถังเจินสูดหายใจลึก วันนี้เธอแต่งตัวระยิบระยับเต็มไปด้วยเครื่องประดับ แต่งเป็นคุณนายใหญ่อย่างแท้จริง
เธอไม่อยากโมโหในวันแบบนี้เหมือนกัน พอได้ยินคำตอบแบบนี้ เธอจึงพูดเพียงเบาๆ ว่า "ดีที่สุดก็คือเธอรู้จริงๆ ว่าต้องทำยังไง"
เท่าที่เธอรู้ ถังเจินคบหากับแฟนคนปัจจุบันมาได้ไม่นานนัก
เวลาน้อยขนาดนี้ จะไปมีรักลึกซึ้งอะไรได้?
ที่ไม่เลิกกันตอนนี้ ก็แค่ฤทธิ์เดชของอาการหัวแข็งเท่านั้นเอง
ยิ่งผู้ใหญ่สั่งให้เลิก ก็ยิ่งไม่ยอมเลิก
เป็นแค่อาการหัวแข็งของวัยต่อต้านเท่านั้นแหละ
ดังนั้นแม่ของถังเจินเลยไม่อยากกดดันมากเกินไป
เธอวางแผนว่าจะถามถังเจินเป็นระยะๆ ว่าเลิกกับแฟนหรือยัง
ยังไงโจวซวี้ซือก็อยู่ที่บ้าน เลิกกันไม่ได้หรอก
พูดจบเรื่องเลิกกัน แม่ของถังเจินก็สำรวจชุดของถังเจินในวันนี้ด้วยความพอใจ แล้วพูดว่า "สมแล้วที่เป็นลูกฉัน สวยมาก"
ถังเจินผิวขาวหน้าสวย วันนี้ใส่ชุดเดรสสีดำคู่กับเสื้อขนสัตว์ ดูสูงส่งทั้งตัว ใครจะไปรู้ว่าสิบกว่าปีก่อนเธอยังอยู่แถวเพิงพัก กระทั่งข้าวยังกินไม่พอ?
แค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็รู้สึกได้ถึงความเฉิดฉายราวกับแสงส่องประกาย
กว่าจะแต่งเข้าตระกูลโจวได้ แม่ของถังเจินไม่อยากเกี่ยวข้องกับอดีตอีกแล้วจริงๆ
เธอไม่อยากนึกถึงอดีต ถังเจินเองก็น่าจะไม่อยากนึกเหมือนกัน ใช่ไหม?
ในความทรงจำของถังเจิน พ่อของถังเจินเป็นจิตรกรที่มีพรสวรรค์มาก เพียงแต่เป็นคนแข็งทื่อเกินไป ไม่รู้จักยืดหยุ่น ไม่สามารถเปลี่ยนภาพวาดให้เป็นเงินได้