ไม่ว่าเรื่องอะไร พอได้คำว่า "ครั้งแรก" เข้ามา ดูเหมือนความหมายจะยิ่งใหญ่ขึ้นทันตา
คำพูดที่ 000 บอกยังก้องกังวานอยู่ในหูของถังเจิน
เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เห็นหน้าตอนหลับของพระเอก
เธออดไม่ได้ที่จะโน้มหน้าเข้าไปมองเหรินเหยียนจิงอย่างละเอียด เมื่อมองใกล้ๆ แบบนี้ หน้าตาของพระเอกยังคงเป๊ะเว่อร์ ขนตายาว ผิวขาว หลับแล้วก็เงียบสงบดี
ภายนอกดูสงบนิ่งไม่หวั่นไหว แต่ภายในน่าจะยังมีความร้อนแรงของวัยรุ่น ความร้อนแรงนั้นคงมอบให้กับรถสปอร์ต ส่วนความเร่าร้อนคงเก็บไว้ให้นางเอก
คิดมาถึงตรงนี้ ถังเจินก็หมดอารมณ์จะมองพระเอกต่อไป ในรถเงียบสงัด อากาศบริสุทธิ์ มีเพียงเสียงหายใจแผ่วเบาไหลเวียนอยู่ในรถ
ถังเจินเริ่มง่วงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เธอส่งข้อความหาเพื่อนร่วมห้อง บอกว่าคืนนี้อาจจะไม่กลับ แล้วก็บอกลาเพื่อนร่วมห้องเรียบร้อย จากนั้นก็ก้มหน้าลงนอนหลับ
พอถังเจินตื่นขึ้นมาอีกที ก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว เธอลืมตาขึ้นมาอย่างมึนงง ก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาขยายใหญ่ตรงหน้า พอเห็นเธอตื่น เหรินเหยียนจิงก็ถอยห่างออกไปเล็กน้อย
"ตื่นแล้ว?"
ถังเจินตอบเสียงอืมอย่างงัวเงีย เธอเพิ่งตื่น เสียงพูดฟังดูเหมือนลูกแมว นุ่มนวล หวานละมุนแบบสุดๆ
เธอไม่คิดว่าตอนนี้พระเอกเข้ามาใกล้เธอทำไม แค่ขยี้ตาแล้วถาม "กี่โมงแล้ว?"
ไม่ต้องดูมือถือด้วยซ้ำ เหรินเหยียนจิงก็บอกเวลาได้อย่างแม่นยำ "ตีสามครึ่ง"
เธอนี่หลับไปนานจริงๆ
ถังเจินนอนจนปวดเมื่อยทั้งเอวทั้งคอ นอนคว่ำแบบนั้นไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ เธอมองเหรินเหยียนจิงแวบหนึ่ง แล้วถามเสียงเบา "คุณตื่นมานานแค่ไหนแล้ว?"