ถังเจินย้ายมาที่ใหม่ กับ 111 ก็ช่วยกันสำรวจห้องของตัวเองอย่างละเอียด
ในห้องมีตู้กดน้ำ มีน้ำร้อนให้ดื่มได้ตลอด แต่เหรินเหยียนจิงก็ยังอุตส่าห์เอานมอุ่น ๆ มาให้แก้วหนึ่ง
เหรินเหยียนจิงไม่ได้มองนู่นมองนี่ตามอำเภอใจ ทั้งที่สไตล์การตกแต่งห้องก็เหมือนกันหมด ชุดเครื่องนอนก็เหมือนกันเป๊ะ แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับรู้สึกว่าห้องที่ถังเจินอยู่ดูไม่เหมือนห้องของตัวเอง
ในห้องเธอเหมือนมีกลิ่นหอมหวานจาง ๆ
หอมมาก
เขาไม่ได้อยู่ต่อนาน ส่งนมให้ พูดราตรีสวัสดิ์ก็กลับห้อง
แต่พอกลับถึงห้อง เหรินเหยียนจิงนอนบนเตียงพลิกไปพลิกมาก็นอนไม่หลับ เขาหลับตาลง แต่สมองกลับตื่นตัว
บางทีคิดอะไรได้ ก็เผลอยกมุมปากขึ้นเอง
นอนไม่หลับ เลยหยิบโทรศัพท์ออกมาไล่ดูโซเชียลมีเดีย
ในกลุ่มครอบครัวมีข้อความเยอะมาก ตั้งแต่เขามีแฟน ก็มีข้อความเกิน 999+ ทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่ในครอบครัวหรือรุ่นเดียวกัน ต่างก็เป็นห่วงเรื่องความรักของเขา
เขาเห็นมีคน@เขา เลยกดเข้าไปดู
เป็นข้อความของเหรินเยี่ยนฝู
เหรินเยี่ยนฝู: ได้ข่าวเปล่า โจวซวี้ซือบริจาคตึกให้คณะนิเทศศิลป์ด้วยนะ ได้ข่าวว่าคณะนิเทศศิลป์จะเชิญเขาเป็นอาจารย์พิเศษ
เหรินเยี่ยนหลี่: คณะนิเทศศิลป์? นั่นไม่ใช่โรงเรียนที่พี่สะใภ้เรียนอยู่เหรอ?
เหรินเยี่ยนฝู: ใช่ เพราะไม่เพียงเท่านั้น พี่สะใภ้ยังเป็นน้องสาวต่างพ่อของโจวซวี้ซืออีก
เหรินเยี่ยนหลี่: ???@เหรินเหยียนจิง พี่ ระวังตัวหน่อย อย่าโดนแย่งบ้านซะล่ะ
ผู้ใหญ่คนอื่น ๆ ก็ถูกประโยคไม่กี่ประโยคนี้ออกมาพูด
อาสาม: การบริจาคตึกให้โรงเรียนไม่ใช่สไตล์ของเสี่ยวโจวเลยนะ ฉันกับพ่อเขาก็สนิทกันเหมือนกัน ฉันก็เคยติดต่อกับเขาหลายครั้ง