การแข่งขันในสระว่ายน้ำยังคงดำเนินอยู่
แม้จะอยู่ห่างกันไกลขนาดนี้ ถังเจินก็ยังได้ยินเสียงเชียร์และเสียงโห่ร้องจากทางสระว่ายน้ำเป็นครั้งคราว
เธอเดินเล่นไปพร้อมกับเหรินเหยียนจิงในมหาวิทยาลัย ก็ได้รับภารกิจใหม่
วินาทีที่เห็นเนื้อหาภารกิจชัดเจน เธอก็เงียบ
ความเงียบ คือสะพานคองคอร์ดของคืนนี้
ถังเจินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ต่อรองกับระบบ "ซานชวน เธอไม่คิดว่างานพวกนี้มันเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเกินไปหน่อยเหรอ?"
เห็นได้ว่าภารกิจที่สิบสี่คือ [ให้พระเอกแอบแข่งว่ายน้ำกับจางจื่ออวี้ตามลำพัง ในที่เกิดเหตุมีแค่เธอเท่านั้นที่เป็นผู้หญิง ไม่มีผู้หญิงคนอื่น]
นี่มันกลั่นแกล้งเธอชัด ๆ
000 หัวเราะคิกคักอย่างเจ้าเล่ห์ [นางรองก็เป็นแบบนี้แหละ คิดแต่ว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก]
000 พยายามอธิบายให้ชัด [เจิน ความรู้สึกดี ๆ ที่พระเอกมีต่อนางรอง โดยทั่วไปแล้วจะรักษาไว้ที่ระดับที่ค่อนข้างต่ำ]
[ทุกครั้งที่เธอทำภารกิจ ความรู้สึกดี ๆ ของพระเอกจะ +1, -1, -1, +1...]
[พอถึงเวลาที่เหมาะสม สองคนเธอก็จะเลิกกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว]
[พระเอกจะวางนางรองลงอย่างสิ้นเชิง เก็บหัวใจไว้ให้นางเอก แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่หวานชื่นกับนางเอกอย่างเป็นทางการ]
[ถึงตอนนั้นพระเอกจะไม่คิดถึงนางรอง ไม่คิดถึงแม้แต่นิดเดียว]
พระเอกจะเก็บกวาดหัวใจให้สะอาดหมดจด ไม่ทิ้งร่องรอยการมีตัวตนของนางรองเอาไว้แม้แต่น้อย
ยังไงซะนี่ก็คือนิยายรักหวานระดับปรากฏการณ์ พระเอกนอกจากนางเอกแล้ว จะไปคิดถึงนางรองได้ยังไง?
นี่มันข้อห้ามใหญ่หลวงของนิยายรักหวานเลยนะ!
ถังเจินเข้าใจแล้ว
"ซานชวน งั้นตอนนี้พระเอกรู้สึกดีกับฉันเท่าไหร่?"
000 [แฮ่ก ๆ เจิน เมื่อกี้ฉันแค่ยกตัวอย่างคร่าว ๆ เราไม่มีบริการดูระดับความรู้สึกดี ๆ หรอกนะ]