การเลิกกันอย่างเป็นทางการครั้งแรก จบลงด้วยความล้มเหลว
ถังเจินกับ 111 เริ่มทบทวนบทเรียน แต่ทบทวนอยู่หนึ่งชั่วโมง หนึ่งคนหนึ่งระบบก็ทบทวนอะไรไม่ออก
111 เอ่ยด้วยความงงงวย [ไม่มีปัญหานี่นา เจิน ทุกอย่างทำตามภารกิจ แล้วตอนนี้มันเป็นเพราะอะไรล่ะ?]
ถังเจินใช้มือข้างเดียวเท้าคาง กระพริบดวงตางดงามคู่นั้น ถามด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอย "สามเส้น ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"
ตอนนี้ปากของเธอยังเจ็บอยู่เลย
แต่ตอนที่จูบกับเหรินเหยียนจิง เธอมีความสุขมาก ความรู้สึกเหมือนมีเพียงแค่พวกเขาสองคนในโลกใบนี้ ความรู้สึกเป็นของเราเท่านั้น และชะตาลิขิต...
ทำให้หลงใหลจนไม่อยากออกมา
ถังเจินส่ายหน้า ตั้งสติตัวเองให้กลับมาอยู่ในกรอบ
นางรองต้องมีความสำนึกของนางรอง
-
เพราะเลิกกันไม่สำเร็จ ถังเจินทั้งคนจึงมึนงงไปหมด เพิ่งกินข้าวเช้าไปไม่นานก็หิวอีกแล้ว
ป้าหยูไม่อยู่ เหรินเหยียนจิงจึงทำแซนด์วิชให้เธอ
ถึงจะเป็นเวอร์ชันง่ายๆ แต่รสชาติกลับดีเกินคาด
ระหว่างที่เธอกำลังตั้งใจกินแซนด์วิชอยู่นั้น เหรินเหยียนจิงก็สืบได้แล้วว่าใครมาพูด nonsense ต่อหน้าถังเจิน
——
หลีหร่าน
เรื่องนี้จางเหมี่ยนสืบมาจากเพื่อนร่วมห้องของถังเจิน
ในวันที่เขาไปรับถังเจินกลับบ้านที่คณะนิเทศศิลป์ หลีหร่านเพิ่งคุยกับเธอจบไป
แม้แต่เพื่อนร่วมห้องของถังเจินก็ไม่รู้ว่าพวกเธอคุยอะไรกัน แต่รู้แค่ว่าน้ำเสียงของหลีหร่านรุนแรงมาก
เขาไม่รู้จักคนนี้เลย แล้วเธอไปพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าแฟนของเขาทำไม?
เขาจะไปต่างประเทศหรือไม่ เกี่ยวอะไรกับเธอ?
จางเหมี่ยนถามมาทางโทรศัพท์ "เธอจะจัดการยังไง?"
จัดการยังไง?
"ไปคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาของเธอก่อน"